soner arıca

Denize karşı bir bankta oturmuştu yalnızlık
Çağırsa gelirmiydi peşinden
Onu en çok seven ?
Sevgi emekti hani
Gelmeliydi! affetmeliydi!
Yanarsa pişmanlıktan,
Kendi karanlığında kaybolursa insan,
Ne verilen selamı anlar ;
Ne de bir ışık görür gönül gözü.
O çok sevendir tek çare
Yalnızlık acı; sözün özü....

Aklıma düştün yine, yine bu gece.
Andım aslında seni her gün her gece.
Yalnızca bir heceydi; aşk yetmezdi bize.
Cümlelerden ibaret şiirdik senle.

Yanıp tutuştum döndüm deliye.
Neden bırakıp gittin niye bu çile ?
Yanıp tutuştum döndüm deliye.
Niye bu ayrılık, niye bu çile ?

Tende şimdi başka başka kokular,
Dön gel hadi gel sensiz dünya bana dar.
Nerde şimdi bende büyük umutlar ?
Dön gel hadi gel sensiz dünya bana dar.

Özledim seni yine, yine bu gece.
Gönül yerinde durmuyor hasret gelince .
ihtimal yok mu sanki dönüp gelmene
Ne imkansız engeller aşmıştık senle.