türkiye

son düzlüğe giren canım ülkem.

aslında eskisi kadar da can değil. ne idüğü belirsiz milyonlarca insanın konuşlandığı aynı dili bile konuşamadığımız gereksiz bir nüfus kalabalığına sahip.

ekonomi desen yok oldu gitti. paranın kıymeti kalmadı. bakıyorsun merkez bankası %8,5 ile politika faizi açıklıyor ama kendi 3 bankası hariç kimseye öyle bir faizden para vermiyor. kendi bankaları da bırak %15 ile para dağıtmayı 1 milyon lira bile ödeyemeyecek hale gelmiş. diğer bankalar ve finans kuruluşları minimum %45 maksimum %110 ile para satıyor. o da elinde parası olan varsa. dövize bile net %16-18 arası faiz veriliyor bu ülkede artık. oysa merkez bankası %18-20 arasında tutsa faizi daha dengeli olurdu piyasalar. bankalar 24-26 aralığında faiz dengesine otururdu.

insanlarını bankalara bağımlı hale getirip hayatlarından uzun yıllar çalan bu iktidar din makyajını da alıp gider umarım 14 mayıs tarihinde.

gitmezlerse de böyle yönetilmeyi hak etmişiz diyerek yaşamaya devam edeceğiz. gidecek bir yerimiz yok çünkü. ya da üretim yaptığımız sektördeki yatırımlarımızı taşıyacak gücümüz yok. zoraki çarkın dişlileri arasında ufalmaya, ufaldıkça yok olmaya devam edeceğiz.

umarım bir gün daha yaşanılası bir yer olsun türkiye.