galatasaray

Öyle büyük bir kulüp ki her gün elma veren ağaç misali taşlanıyor, sevenleri çatır çatır eksileniyor, saldırı ve tahriklere maruz kalıyor. Fenerbahçe, beşiktaş, trabzonspor’dan biri 4 sene üst üste şampiyon olup uefa kupası ya da başka bir avrupa kupası alana dek gerçek rekabet bitmiştir.
Rakip takımın şuursuz fanatiklerinin galatasaray kıskançlığı bir gerçektir. Bir başka gerçek de son birkaç senedir yönetim, teknik heyet, kadronun tat vermemesidir. Sönük futbol ve mağlubiyetlerle başladık. Yıldız statüsünde 1-2 isim gelmedikçe işimiz zor gözüküyor.
ilk defa yeni bir sezon için bu denli endişe ve korku duyuyorum. Hatta düşündüğüm transferler gelmezse protesto olarak maç izlememeyi bile düşünüyorum. Takım iyi giderse izlemeye başlarım ama galatasaray aşkım / fenerbahçe öfkem, şuursuz beşiktaş fanatiği öfkem bitmez o ayrı.
Bendeki sadece kırgınlık… yoksa gerçek aşk bitmez. Ama bazen yalnız kalıp nefes almak iyi gelir.

Not: bu arada oliveira dışındaki transferleri yeterli ce tatmin edici bulmuyorum. isco, rakitic, benzeri bir lider gelmedikçe de bulmayacağım.