lost

çok garip yahu. ne mi garip? 2009 yılında son yıllardaki büyük gelişmeler sayesinde bütün dünyadaki insanlar ortak olarak bir şeyler yapıyor hem de aynı anda. dün gece ya da bu sabah justin tv marifetiyle çok insan aynı anda lost'u izledik. yanda chat tarzı bir şeyler vardı ve burada her dil yazılıyordu. gerçi bizimki hemen belli oluyordu. pkk, kürt, akp, atatürk, ergenekon her cümlede geçiyordu. bir süre sonra yorumlar küfür halini aldı dolayısıyla ve ben de çıktım. zaten ingilizce bilmediğim için bir bok da anlamıyordum ama benim amacım farklıydı. herkesle birlikte aynı şeyi yapmak. aynı zevki almasak da aynı şekilde düşünmesek de aynı şeyi yapıyorduk. fiji, zimbawbe, ırak, filistin herkes vardı. burada mehmet barlas vari küreselleşiyoruz negzel lan herkes aynı olacak, ulus devlet ne vurduğum sınırlar kalkacak küreselleşmeciliği yapmıyorum. lost'a bakmadım ama simpsons da vardı aynı saatte. ona baktım. 480 bin kişi vardı izleyen. ben o bölümü türkiye'de cnbc-e ekranından seneye belki de 2 sene sonra izleyeceğim ama izliyordu insanlar işte o saate. ben şu anda izlemiyorum ama belki yine bir şeyi birileri toplanmış izliyor. öyle bir heyecen vardı dün saat 3'ten itibaren. ingilizce'ye hakim türk gençleri sözlükler,forumlar vasıtasıyla duyurular yapmışlar, kendi kendilerine heyecanlanmışlar, "lost başlıyoooo" gazlarını vermişlerdi. hani herkesin bildiği bir şey sonra bir sürü insan tarafından çeşitli zamnlarda izlenecek. mesela bu lost çok kişi tarafından izlenecek. kimileri şu an belki ilk bölümü izliyor. 5. sezonu 2009 yazından itibaren izleyecek olan çak adam var. ama dün gece birileri taze taze, çıkar çıkmaz izledi. orada bulunan herkes yaptı bunu. ben de indirdim ama izleyemedim ben de izleyeceğim bir ara. işte işin ilginçliği burada. 2000 yılını görmüş olan bu şanslı insan topluluğu yani biz hiç olmadığı kadar iletişebileceğimiz yerde en az iletişimli dönemlerden geçiyoruz belki. herkes farklı bir düşünceyle oturuyor sandelyesine, herkesin içerusinde duran başka başka dertleri var, kafası farklı farklı çalışıyor, farklı zevkler alıyor ama herkes aynı şeyi yapıyor. şu anda zaten dizi sitelerinde bir heyecan var. serverlar çökmüş bazısında. altyazı arıyor insanlar. link arıyor. hemen izlemek, heemen tüketmek istiyor. bu da garip. ben üşendim izlemiyorum ama izlemek istiyorum. neden mi? belki hiç bir şeyi zamanında yapamadığımdan, zamanı hep ıskaladığımdan. mesela hayatımdan devamlı takip ettiğim hiçbir şeyi en başından itibaren takip edemedim. mizah dergilerini takip ediyorum her hafta. uykusuz hariç ilk sayısından itibaren aldığım yok. mesela pengeuen'i 141. sayısından itibaren alıyorum. leman öyle. çok sonradan takip etmeye başladım. fermuar'ı ortasından başladım, lombak öyle, kemik öyleydi. zaten hepsini de takip edemiyorum şu sıra. diğer sürekli devam eden şeyler de öyle. mesela diziler. lost, prison break, heroes. hep birinden duyup da başladım. millet(her hangi bir millet) izledikten çok sonra izledim. millet izledi, unuttu belki. ben işte o anlardaaçıyım da izliyim deyip başladım belki. sinema filmleri öyle. gazeteler öyle. müzik öyle. mesela ayan ve grup vitamin hep sonradan başladım dinlemeye bunları. hem de yaşım tuttuğu halde. kısacası hayatımda uykusuz hariç hiçbir şeyin zaman olarak başını bilmiyorum. başından beri takip ettiğim hiç bir şey yok şu saçma hayatımdan başka. işte o yüzden hep geriden takip ettiğimden ilk tatları, ilk heyecanları duyamadım haliyle hiç. millet "ha o çok iyiydi yaa haahaa" derken ben yeni dalıyordum o aleme. her şeyde öyle. mesela burda çok sallanmıyor ama ekşi sözlükte 120 küsür entry var şu an lost ilen ilgili. işte bunlar ilk heyacana tanık olanların yazıları. ben de izleyip o yazıları hatmedeceğim. belki yıllardır hiç anlayamadığım lost'u (çünkü o yazıları hiç izlediğim bölüme denk getiremediğim için okuyamadım) anlayacağım. lost üzerinden yola çıkarak yazmaya başlayıp (aslında başlarken aklımda bir bok yoktu, ki hala yok, birazdan bitireyim, aynı şeyler yazmaktan bıktım, ana fikri bırak, fikri bileyok yazının, benim kafam da bile tam oturmadı konu, sadece garip geldi bana, o yüzden ilk cümleyi okuyup bırakan ile şu ana kadar sabreden sabırtaşları bu yazıdan aynı şeyi anlamışlardır, paranteze de hapsoldum, çıkamıyorum, cümleler arası virgül konur mu bilemiyorum, allah'ım ben neler saçmalıyorum?, en iyisi bitirmek, önce bir parantezden kurtulayım) oh be. ey özgürlük. öyle bir şarkı vardı. işin özü şu belki de değil: hayatında hiçbir şeyi zmanında yapamamış biri olarak kota göte girse de lost'u her hafat zamanında takip etmek şu anlarda hayat amacım olarak duruyor. amaçsız yaşayamam ve amacım da bu kadar. vee. tabii bence. saat tam 00. inşallah yarına denk gelmez bu yazı ve arada kalıp ghost whistperer falan olur.

edit:hadi be.