bye bye türkçe

belli bir yere kadar okuyucu-yazar çatışması olmaksızın, büyük bir istekle okuyorken, 29. sayfada "öğretilen ingilizce yalnızca züppelik ve rock n roll culuk dilidir." cümlesiyle beni çileden çıkarmış, züppelik ve rock n roll u aynı kefeye koyan öznel bir düşünceyi içinde barındırdığından devamını okumadığım kitaptır. eğer bir gün her ne kadar önemli birşeyden bahsediyor olsa bile bu adamın bir müziğin dinleyici kitlesine hakaret ettiği gerçeğini unutursam, devam etmeyi düşünüyorum tabi.

(bkz: bu adam)
(bkz: oktay sinanoğlu)