emine erdoğan

gazze'ye destek için düzenlenen konuşmada yada konferansta artık herneyse, çok feci bir seçim propogandası yapmış, sözde barış elçisi. daha ağır da konuşulabilir yaptığı üzerine lakin susmak bazen iyidir. çocukların ölüm sahnelerini anlatırken gözyaşlarına boğulduğu sırada ne yazıkki yemek yemekteydim ve tahmin edebileceğiniz üzere yüreğim parçalandığı için masadan uzaklaşmadım.

şimdik bu hanımefendi dediğimiz sevgili bayan gazze'de ki çocuklar üzerinden çok güzel bir siyaset yaptı bugün. din kardeşlerimiz ve çocuklar perperişan dedi, kimi ağladı kimi bu söylenenlerin ardında yatan gerçeklere kitlendi. anlaşıldığı üzere sözlüğün genel yapısını pek etkilememiş. çünkü anlaşılmış ki, kendisi açıkça dikkat çekme isteği ile çocuklar üzerinden siyaset gütmüş, seçim öncesi çalışmalarda eşinin partisine destek vermiştir. oysa merak ediyorum, first lady diye tabir edildiği ülkede günde kaç çocuk açlıktan, soğuktan, hastalıktan öldü. haberi var mı? varsa bu kadar göz önünde bir propoganda yaptı mı? yapabilir mi? doğu'da çarpışan ve canını veren kaç kişinin ardında bıraktığı çocuğu için bu denli içli bir söylem hazırladı?

elden birşeyler gelmeden 2 haftadır susulmakta. ama bugün bu savaştan en çarpıcı şekilde faydalanmaya çalıştı birileri. midem bulandı, masayı terkettim.

art niyet aranabilir düşüncelerimde, lakin bazı konuların kanıtı olmaz. emine erdoğan'ın yaptığının kanıtı olmadığı gibi. gayet masumane görünse de, es geçtiği çocukların kendi ülkesinde de yer aldığını görmeden tamamen popülist bir hareketle gazze'de ki çocuklar için göz yaşı döktü. dökmesin dememekle birlikte, kendi yaşadığın coğrafyaya dönünüz sayın hanfendi, belki orası için ağlamaktan daha fazla birşeyler gelir elinizden.