kanser

çok aşağılık bir hastalık ya.

kendisi, ruh hali, hastalıktan sonra insanların takındığı tavırlar, tedavisi...

birini birinden ayıramam yani. sigorta şirketlerinin, hastanelerin, bazı doktorların tavırları da apayrı bir konu.

evet ülkemizde sgk’sı olan herkes için tedavisi en iyi şekilde yapılacak ayardadır. özeller de destek alanındadır tanı ve tedavi anlamında.

fakaat şu veya bu sebeple sgk’nız yoksa, üstüne üstlük paranız da yoksa bu sizin de artık olmayacağınız anlamına gelir.

adamı seve seve öldürürler. o yüzden siz siz olun, sgk olayına dikkat edin.

sağlık sistemi öyle bir şey ki herkesi ama az ama çok hırsız haline getirmiş. dolayısıyla devlet kendi kendinin hayrını en azından bu konuda en üstte tutmuş.

etik kısmı tartışılabilir olmakla beraber gerçek bu. yani o sene içinde 1 aydan az çalışmışsanız devletin umrunda bile değil hasta olup olmamanız.

insan olup olmamanız da değil.

bunun dışında bu hastalığı atlattıktan sonra insan aynı kalmıyor.

dünya görüşün değişiyor. çok sorguluyorsun. insafsızlaşıyorsun.

hatta çoğu zaman bir tek kendine iyi davranmaya başlıyorsun bir aşamadan sonra.

hayatta kalmak güzel tabi. hayatta kalınca yaklaşımın farklı oluyor.

doktora öleceksem söyle dediğimde sen ölmezsin ama dayanacaksın demişti.

öleceksin demediğinde yalnızca beni yaşatmış olmadı aslında.

muhtemelen bunu hiçbir zaman bilemeyecek.

hepinize sağlıklı, sinir stresten, kanserli hücrelerden ve kanser eden insanlardan uzak günler dilerim.