ermeniler

soyunu kurutmaya çalıştıkları türk milleti'ni soykırım yapmakla suçlayan, hocalı'da hamile analarımızı deşip çocuklarının cinsiyeti üzerine iddiaya tutuşan, kızlarımıza tecavüz eden, köylerdeki türkler'i okullara kilitleyip diri diri yakan, esenboğa havalimanı'nı kan gölüne çeviren, yurtdışında ne kadar büyükelçimiz varsa hepsini şehit eden bir avuç nursuzu ifade eden milli tabir. osmanlı imparatorluğu için kendi ülkesinde azınlık olarak yaşayan ermeniler'i üstlerine ülkeyi kilitleyip öldürmek çok da zor bir iş değildi. eğer türkler, bu nursuzların iddia ettiği kadar cani olsaydı inanın şu an ortadoğu ve kafkasya'da bir tane ermeni bulamazdınız. batı'da sırplar ne ifade ediyorsa, doğu'da ermeniler onu ifade eder bir müslüman, bir türk için. sırplar daha onurlu bile sayılabilir. en azından dünya kamuoyuna "srebrenitsa'da katledildik ühühühü." diye kendilerini acındırmıyorlar. ayrıca fransa'ya da iyi olmuş. görsün o "vah canım benim." diyerek türkler'e karşı savunduğu nursuzlar'ın gerçek yüzünü. 50 yıl sonra akademilerde fransızlar'ın ermeniler ile olan soykırım iddiası mücadelelerini konuşuyor olmayalım da.

edit: ırkçılıktan dem vuracak olanlara peşin peşin iletiyorum. ermeni soykırımı gerçekleriyle ilgili lise yıllarımdan beri çeşitli sebeplerle araştırma yapıyorum. bu kadar zalim, bu kadar acımasız ve bu kadar kötü ruhlu insanlara ellerimde çiçeklerle gidemem. ben hümanistim, yaratık fetişi değil.