arif nihat asya

“Tarih, bize demiş: ‘Türk, vatansız olmaz!’
Bizlerse dedik: ‘Vatan, Kozan’sız olmaz!’
Dağdan dağa aksetti ezanlar yeniden…
Onlar da diyor: ‘Kozan, ezansız olmaz!”

“Bir başka yürek, başka cesaret her ana…
‘Al!’der, verir imanlı yiğitler vatana…
Ey yerli turistler, ey güney yolcuları;
Yalnız koza, portakal değildir Adana”

“Göklerde kanadlar yola çıksın yüceden...
Bayrak çekecek burç, gelinden, eceden!
Bir korkulu düş sanma silah seslerini:
Erkek Kozan'ın bayramı, başlar geceden”

“Dolaş Adana’nın dört bucağını..
Saat Kulesi’ne çek bayrağını,
Bağlar arasında kur otağını..
Bağlar kütük kütük, asma asmadır;
Dilberlersekisi daha yosmadır.
Adana’dan ayrı düşen yiğide
Dalında turunçlar Kızılelma’dır”

“Sac mangalının, bakınca, fersiz koruna
Boynun bükülür... Gider bu kışlar zoruna...
Duymaz mısın, Arif, güneyin davetini:
Ay “Tarsus’a gel!” der, güneş “iskenderun'a”

“Heybetli Toroslarda ilahi köşeler..
Çardaklaşır üstümüzde çamlar, meşeler:
Rabbim ne güzel dupduru kaynaklarda
Yatmış, uyumuş, buz gibi olmuş şişeler”

Ve daha nice adana ve Çukurova temalı şiiriyle, kendisini Adanalı görmesiyle ön plana çıkmıştır.
Yine meşhur (bkz: bayrak şiiri)ni Adana'nın Kurtuluşuna atfen yazmıştır.

"Bayrak Şiiri
Ey mavi göklerin beyaz ve kızıl süsü,
Kız kardeşimin gelinliği, şehidimin son örtüsü,
Işık ışık, dalga dalga bayrağım!
Senin destanını okudum, senin destanını yazacağım.

Sana benim gözümle bakmayanın
Mezarını kazacağım.
Seni selâmlamadan uçan kuşun
Yuvasını bozacağım.

Dalgalandığın yerde ne korku, ne keder…
Gölgende bana da, bana da yer ver.
Sabah olmasın, günler doğmasın ne çıkar:
Yurda ay yıldızının ışığı yeter.

Savaş bizi karlı dağlara götürdüğü gün
Kızıllığında ısındık;
Dağlardan çöllere düştüğümüz gün
Gölgene sığındık.

Ey şimdi süzgün, rüzgârlarda dalgalı;
Barışın güvercini, savaşın kartalı
Yüksek yerlerde açan çiçeğim.
Senin altında doğdum.
Senin altında öleceğim.

Tarihim, şerefim, şiirim, her şeyim:
Yer yüzünde yer beğen!
Nereye dikilmek istersen,
Söyle, seni oraya dikeyim!"