9 kere leyla

böyle baba oyuncuları televizyonda ya da sinemada bir arada görmemiz çok zor ama tabi dijital olunca herkesin yelkenleri birden suya iniyor, çünkü tertemiz iş, beyaz perde/ekran kaygıları yok fakat bu kaygılar olmayınca da görüyoruz ki albenisi de düşük oluyor. hikâyesini beğensem de kurgu aşırı yetersiz kalmış. prodüksiyon da çok özenli değil, eminim saatlerce çalışmışlardır ama türk sinemasının matematiği bu kadar bilinmeyenli değil hocam. * x kişi olsa anlarım ama ezel akay söz konusu olunca ben çok daha güzel bir şey beklerdim. her şey çok bağımsız, sanki seyirci gözüyle değil yönetmen gözüyle izliyor gibisiniz filmi, bazen apaçık ortada hikaye. sözcükler, benim hikayem bu, benim derdim bu diyor fakat bir süre sonra anlamsız bir gizemin içine giriyorsunuz, tam hikâyeyi anladım heh oldu hııı diyorsunuz, sonra yine bir gerçeklik geliyor. araya serpiştirilmiş bence gereksiz mizahi nüanslar da olmamış. ana konu 2-3 temada işlenmiş sadece, öyle karmaşık bi şey yok aslında ortada ama bilmiyorum, bence bu dijital işi bizi bozuyor. böyle deneysel çalışmalar, yeni bakışlar falan... * hani tarafsız bi gözle bakacak olsam 10 üzerinden 4 derdim ama tabi haluk bilginer, demet akbağ derken... benim puanım 9 efendim. ellerine sağlık. eleştirilecek yanları olsa da kalite kokuyor, bu kadar insanı şu zamanda bir arada görmüşüz öpüp de başımıza koyalım.