bazen ateizme bazen islama kaymak

teistlikle ateistlik arasında gidip gelmek nasıl bir kafadır? kafa mıdır? nedir bu? teist olmakla ateist olmak birbirine zıt iki kutup. bunların arasında dakikada bir gidip gelebilmek imkansıza yakın. haftalar sürse bile çok zor. anca yıllar falan gerek. o yıllara da 400-500 kitap gerek. şak ateist şak teist olamazsınız. olanın da yüzüne tükürürüm. namuslu bir şekilde agnostik olana lafım yok. o zaten ılımlı dinci. geri dönecek. ama çift kale maç yapmıyorsun ki kardeşim bugün oradayım bugün şuradayım. cinsiyet değiştirmekle aynı sayarım bunu. onun ameliyatına girmeden önce bile insanlar baya düşündüklerini söylüyor sen pat ateist oldum ehehe diyorsun. teistlikten ateistliğe giriş evresi çok sıkıntılıdır. karın ağrıtır. hele yaş geçmişse sizi baya bir oyalar. fakat sonuç değişmez. illa ateist olunulur. ateistlikten teistliğe ya da başka bir inanca uzanan köprü nispeten daha kolaydır. fakat ateistlikten teistik düşünceye geçen biri tekrardan bir şeylere geçiş yapmaz genelde. çünkü o değişimdeki ağrılı sürece bir emek vermiştir. emeğini pat diye yıkarak tekrar eski düşüncesine ya da farklı inanç olayına dönemez. döneni ayakta alkışlarım. dönen hiç görmedim eskiye daha farklı yollardan giden oldu fakat konu tanrı ve senin beyninse hiç kolay olmuyor. işte binlerce yıldır insanlığın karın ağrısı. bu karın ağrısını en çok ateistler çeker. kimse kurtulmaz bundan merak etme. neden teistik düşünceye ya da diğer inanç sistemlerini bu kadar eleştirdiklerini şimdi anladın mı? kendisiyle hesaplaşmanın bir ürünü çünkü bu. hepsi insan eliyle çıktı. ama boşuna çıkmadı. en azından şimdilik çıkan daha yeni şeyler görüyoruz fakat eskinin kopyası olmaktan öte gidemiyorlar. ateistlerde kendilerinden öteye gidemiyorlar. iç dünyalarının inanan kimselerden daha güzel olmasının sebebi budur. onların tanrısı kendi içindedir. fakat islama inanan birinin içi çok daha çürümüş olabilir. çünkü o gerçeği daha farklı yerlerde aramaktadır. bu arayış sonucunda kaybolmak en kolayı. bu yüzden hacısı hocası elinizden tutmaya çalışır fakat kendi çıkarları çerçevesinde bunu yapar. allah rızası için bunu yapan olmaz. din adamlarının asıl gayesi budur. insanın kafasında her şey aslında. ateist imamda gördüm içten içe inanan ateist falan da gördüm. toplum baskısını hisseden sosyal olarak çevresinden etkilenen her insan için bu aynıdır. iç dünya önemlidir. ve eminim ki tanrı da buna bakacaktır.