nipple

keşfedilmeyi bekleyen wonderkid. hislerinin anlaşılması beklenen bir nuri bilge ceylan karakteri. umutlarının büyüklüğünü belli etmemeye çalışan bir hayalperest. daima kontrollü, ne yaptığını bilerek, yavaş belki ama kendisinin liderliğinde ilerleyen bir kuntakinta. neysem o'yum, insanları kandırmıyorum. onları etkiliyorum.

sikilmek isteyen birisini sikilmesine gerek olmadığına ikna etmektir tüm çabam. halbuki o kadar çaba yerine çıkarıp ayaküstü bir temiz siksem herkes mutlu olacak gibi. ancak ben insandan sebep yaşamam. ben eylemlerimin sonucunda insanlardan beklentiye girmem. bu onları hiçe saymak demek değildir. ancak ben etkilenmem. elime fırsatı düşerse de etkilemekten geri kalmam.

uyuşturucu bağımlısı bir gence istediğini vererek onu mutlu edebilir, kendinize bundan dolayı borçlandırabilir ve en nihayetinde ona bu borcunu ödeme fırsatı vererek kendinizi mutlu edebilirsiz. döngü kusursuz gibi dursa da asıl kusur işin ta en başında. o da şu ki; karşınızdaki ciğeri beş para etmez bir bağımlı. adını söyleyemeyecek derecede sarhoş bir kadınla sevişmek hiç de unutulmayacak bir anı sayılmaz. bilerek ve isteyerek, hatta kontrolü de ele alarak sevişmek, sevişmek istemek çok daha güzel olacaktır düşüncesindeyim.

ayrıca sürekli talep etmeye alışmış ve ancak talebi karşılandığında seni farkeden ve memnun olan bir kişinin evcil hayvanından çok az farkı vardır. evcil hayvanlar tatlıdır, bazen iyidir de. ancak hayvandır ve sana muhtaçtır. insanın da paradoksu bu işte... hakim olmak ister. hakim olduktan sonra da başka bir boyuta evrilir ve hakimiyeti ehemmiyetini kaybeder. ancak bu, hakim olmaya çalışmayalım demek değildir. eğer hakim değilsen hakimiyet altındasın demektir. hakimiyet altında kişi, bu konuşulanlardan tamamen münezzehtir.

kurulan toplumsal düzenlerin iyi ya da kötü, sorgusunu yapmadan kabul etmek sorguladıktan sonra reddetmekten daha az saçma değildir. düzenler elbet birilerine daha fazla fayda sağlar. ancak bu bir tarafın tamamen kaybettiği anlamına gelmez. en nihayetinde bu bir akittir. dünyayı sıfırdan yaratsak ve tekrar bu döneme gelsek, kurallar ve nizamlar pek az farklı olacaktır. ancak sorun şu ki düzenin "içerisinde" olduğu halde, onu reddeden ve kabul eden iki farklı grup ortaya çıkıyor, hatta çıkarılıyor. düzeni tek düzelikten kurtaran, ona boyut katan bu gruplaşmalar, grupların üyelerine, düzenin kendisinden daha fazla şey katmamaktadır. şey gibi düşünün; iphone'a uygulama yazıyorsunuz, appstore'a koyuyorsunuz. ve bunu milyonlarca salak hür iradesiyle yapıyor. bu appler en çok kime fayda sağlıyor? cevap: tabii ki apple'a.

hiçbir şeye dahil olmamak veya inanmamak da bir şeye inanmaktır. yeterince özgüven ve ekonomik bağımsızlığı sağlayabilirseniz hiç farkında olmadığınız kişiler sizin yürüdüğünüz yolları takip etme eğilimi gösterecektir. bu halde yapmayı tercih edeceğiniz en tatlı şımarıklıklardan birisi, en absürd şeyin peşinden gitmek olacaktır. bu sizi hem marjinal gösterir, hem arkanızdakileri zamanla size daha bağlı kılar. ayrı olmak kişiye ayrıcalıklı hissi kazandırır, ona önemlilik addeder. birisine onu önemliymiş gibi hissettirirseniz, sizin rehber olmanız ve rehber olarak kalmanız için birçok şeyinden fedakârlık edecektir. bu çok uzun bir yoldur ve özellikle koruması bir hayli zordur.

son olarak... bir şeyi kazanmak için gereken çabayı sarfetmez, yalnızca şans ile elde ederseniz, o çabayı, onu korumak için göstermek zorunda kalırsınız. hangisinin iyi olduğu kişinin karakterine göre değişir.

+1156