kırmızı oda dizisi

Izlediğim ve etkilendiğim bir yapım oldu.
Saçma sapan "ay terapi öyle olmaz böyle olur" "ya psikiyatrist çay kahve mi içer" vb diye çamur eleştirmenleri gelmeden ben düşüncemi belirteyim; öncelikle dizinin amacı bize psikoloji dersi vermek ya da terapi seansları nasıl verilir? Sorularına yanıt vermek değil.
Dizideki hikayelerin tamamı gerçek ve toplumumuzda en yaygın görülen sorunlar ve bu dizi bize ne yaşadığımızın farkındalığını yaratmaya çalışıyor, kendimden paylamam gerekirse; karısına ve çocuklarına şiddet uygulayan Mehmetin bu öfkesinin nedeninin babası ve abisi tarafından gördüğü fiziksel ve psikolojik şiddet olduğunu görünce kardeşlerimi kızıp azarlarken bunları neden hiç düşünmeden bilinçsizce yaptığımı düşündüm, yani Mehmet karakteri farkındalık uyandırdı çünkü şiddeti şiddetle bitiremeyiz.
Ailesi tarafından görmezden gelinip yalnızlığa itilen ve ilgi çekmek için şekilden şekile giren Alyanın, çocukken yaşadığı psikolojik olguların bütün hayatını etkilemesi çok korkuttu beni, acaba böyle bir şeye neden olabilir miyim diye düşünüyorum.
Kısacası bu diziyi izledikten sonra, kendi hayatını anlattıktan sonra bir daha öfkelenemediğini söyleyen Mehmet gibi dinginleştim ve şiddetten sevgisizlikten korkmaya başladım.
Yani dizinin asıl amacı da izleyicide bu duyguları oluşturmaktır, bilgilerinize.