son buluşma

hiç bir zaman son buluşma olduğunu bilmeyiz, sıradan bir gün gibi gideriz. ankaranın boğuk kapalı havasında bir parkta veyahut kafede seyir eden ilişkiniz ne yazık ki son olduğunu bilmediğiniz o son buluşmanın sonrasında telefonda biter.

yüz yüzeyken söyleyebilme cesaretini gösterebilseydin keşke, benim de diyeceklerim vardı halbuki. o son andaki tavrının yüzüne yansımış olan kusursuzluğunun yerle yeksanlığına temizinden bir tokattı benim tek verebileceğim cevap.