ateist yazarların bencilliği

yeni farkettiğim bir şeydir.

kendilerine dini, inancı, namaz kılıp kılınmadığı sorulduğunda "sanane, herkes kendine baksın! herkesin düşüncesi kendine.." gibi cevaplar veren, vermeye meyilli bazı ateist yazarlarımız, kendince dinine bağlı, az takvalı ya da çok takvalı müslümanların yaptığı ibadete, namazına osuna busuna karışma hadsizliğinde ve cesaretinde bulunabiliyor.

ve tüm bunlara rağmen içlerinde yatan devasa yobazdan, yüzleşme korkusu ile kaçıp duruyorlar.

edit: yediği haltın farkında olan görgüsüzler eksileme işlemine başladı.