arapların ölen türk askerlerinin etini satması

birinci dünya savaşında filistin cephesinde savaşan dedemin (babamın dedesi) şehadet haberi köye ulaşır ama naaşı hakkında herhangi bir bilgi vesaire yoktur. o dönemler ortalıkta dolaşan bu gibi söylentilere dedelerimiz, ninelerimiz kulak asmazlar. kulak asmamalarının sebebi, bedevi ırkına veya ümmetçiklere bunu yakıştırmamaları değil öyle şey mi olur amuga goyim demeleridir.

arı türk, ulu türk ne doğuda ne batıda böyle bir şey ile karşılaşmamıştır çünkü.

dedemizin karnı yarılmış ve içinde altın aranmıştır.

`göster sema-yi mağribe yüksel de alnını ,

dök kalb-i saf-ı millete feyz-i beyanını !

al bayrağınla çık,yürü sağken zafer nüma ,

bir gün şehit olunca sen , olsun kefen sana !

ey makber-i muazzam-ı ecdadı titreten ,

düşman sadası,sus, yine yükselme gölgeden !

kafir ! hilal-i rayet-i islam' a hürmet et ,

toplar boğar hitabını dağlarda akibet..!

dağlar lisana gelse de anlatsa hepsini ,

binlerce can dirilse de nakletse geçmişini !

garbın cebin-i zalimi affetmedim seni ,

türk'üm ve düşmanın sana kalsam da bir kişi..!

ben şurezar-ı kalbimi kinimle süslerim ,

kalbimde bir silah ile ferdayı beklerim .

kabrinde müsterih uyu ey namdar atam !

evladının bugünkü adı sade intikam..! `