gecenin derinlerinden öyküler

Yağmurlu güzel bir akşamdan merhaba. Benim adım Özgür. Hiç kolay olmadı bu isme sahip olmak. Seneler aldı. Ve onlarca şey yaşandı. Sonunda sahip olundu. Ve şimdi gülümseyerek söyleyebiliyorum ismimi.

Bugün uyandığımda bir şeylere veda etmenin vaktinin geldiğini anladım. Binaların içinde 7. seneme gireceğim sözlük de dahil. Arada öyküler bırakmak dışında artık buraya pek girmeyeceğim. Zaten son zamanlarda hiç bakmadım bile. Ama mutlu bir veda bu. Sevinçle yapıyorum bunu.

Ve sadece bu değil tabi. Kendi karakterimde veda etmeye devam ettiğim şeyler oluyor. Yaşadığım şehre de bir veda olacak belki. Yani mutlu vedalar bütünü diyebilirim. O yüzden bazen vedalar mutlu eder diyebilirim.

Yani şu an keyfim yerinde. Ve tabi yağmurun da payı büyük olabilir bunda. Çok güzel yağıyor. Tam öykü yazmalık hava, swh. Bir özlem var sadece. Özlediğim kişi de kendini biliyor. O da sürekli kendini yeniden keşfediyor. Bu yüzden konuşmak ister mi ne zaman ister gibi sorular yanıtsız. Çünkü konuşmayalı çok uzun zaman oldu. Ve tabi veda etmeyeceğim nadir insanlardandır onu altını çizerek belirtmek isterim.

Ve mutlu, keyifli ruh halimle, ne kadar güzel bir hava ne kadar güzel bir gün diyorum.
görsel