25 yaşında ailesiyle yaşayan erkek

böyle iki oğlu olan bir arkadaşım her gün dert yanıyor bana. çalışıp kendi nafakalarını kazanmalarını istiyor, haklı da sayılır. bazı aileler tanırım çocuklarının çalışmasından öylesine umutlarını kesmişler ki bir yerde çalışıyor gösterip sigortalı ettirmişler! anne baba olmak böyle bir şey her halde, ilerde ser sefil olmasınlar diye yapıyorlar. ama herkes bunu yapamaz; ben daha orta okulda okurken ayakkabı boyacılığına başlamıştım, lisede sahillerde fotoğrafçılık yaptım, üniversitede okurken fındık toplamaya gittim. ayrıca liseyi devlet parasız yatılı okudum, sınavları kazanarak. hayata atılınca aileme destek oldum, hala oluyorum. ama çok sıkıntı çektim, hala çekiyorum. ancak evde askıntı olmaktan, sülük olmaktan kat be kat iyidir. çalışmak en büyük ibadettir.