sigaraya başlama hikayeleri

Önce okul Ve sonra da iş hayatında sadece sigaralı ortamlarda bulunduğumda uyum sağlayabilmek için, ve bazen arada da içkiyle beraber yahut yağmurun çiselediği ılık havalarda ve yolculuklarda tek tük içerdim. Yaklaşık 10 senedir böyledir. Bağımlı olmayacağım ve asla hususi sigara alıp içmeyeceğim konusundaki inancım netti. Zaten toplasan bir ay içinde bir paketi asla geçmezdi. Hatta aylarca içmediğim de olmuştur.

Ama bu eşik sanırım birkaç zaman önce kırıldı. Artık sigara içince farklı bir duyumsama içine girmeye başladım, ki bu kırılma anı oluyor sanırım. Bir yandan iş stresi, bir yandan kavurucu yalnızlık, bi yandan babamın hastalığı derken artık keyif aracı olmaktan çıktı ve bir sığınak ve dert ortağı halini aldı. Lanet zamanlar geçirdiğimden, bir kaçış ve yalnızlığımı bir nebze gideren bir şey oldu sigara. Niye böyle oldu bilmiyorum.

Ha sigara hiç bir şeyin çözümü değil elbette. ama onun yerine koyabileceğim bir şey de gelmiyor aklıma. Bazen geceleri uyuyamayıp veya aniden irkilerek uyanıp balkona çıkıp bi sigara yakıyorum, iyi geliyor. Hepsi bu.