chuck schuldiner

şu an gözlerimin dolu oluşunun sebebi...hayatımda çok kişiye özendim, onlar gibi olmak istedim, saygı duydum. müzik konusunda ise tek bir idolüm oldu. o ne diğerleri gibi paragöz, ne boş sözlerle ve boş müzikle bir yere gelmeye çalışan biri, ne de tüm odakların üstüne toplandığı esas adamdı. onu orta parmağını gösterirken göremezdiniz, satanist rolü yaparken göremezdiniz, başka gruplarla polemiğe gireken göremezdiniz..groupielerle boy boy fotoları hiç olmadı, kasetleri milyonlarca satıp manşetlere de çıkmadı. onun istediği bu değildi zaten. chuck müzik için yaşadı. müzik ile öldü.

"Bu sadece yaşadığım hayatın bir yönü ve bunun haricinde hayatım gösterişsiz bir şekilde yön aldı. Çok küçük bir apartman dairesine sahibim. Zengin değilim, bir çok genç müzisyen gibi benim için çok avantajsız olan, bana para kazandırmayacak sözleşmelere imza attım. Aslında daha fazla paraya sahip olabilirdim ama bu farklı bir çalışma. Ben şikayet etmiyorum, eğer şikayet edersem bu kendi hatamdır, iyi bir avukat tutabilirdim bu konuda. Ben durumumdan memnunum, iki tane büyük köpeğim var ve onların her gün yiyeceklerini karşılayabiliyorum. Eğer para kalırsa da kalan parayla gitarıma tel takımı alabiliyorum. Daha fazlasını neden isteyim ki?"

şova endeksli metal dünyasının en sade ve en samimi, en dahi ve en büyük insanını saygıyla selamlıyorum...

(bkz: seni çok özledik)