hors de prix

10-12 yaşındayken tesadüfen tv de izlediğim bir filmdi, sanırım tamamını da izlememiştim ama oteldeki bar sahneleri, kabin sahnesi ve jean’ın ırene’i 10 saniye daha görmek için 1 euro verdiği sahne hafızamda büyük yer edinmiş. O yaşlarda tabii hemen filmin adını, oyuncularını vs bilmeden internette aratmış ama bulamamıştım, 8-10 sene içimde ukte kaldı yani film. Neyse ki sonra 18 yaşına geldim büyüdüm ve le fabuleux destin d’amelie poulain’i izlememle audrey tautou güzellik standartlarımı baştan yaratan bir etki bıraltı üstümde, öncesinde sarı saç mavi göz hastasıyken bir de audrey tautou gibi kızlardan hoşlanmaya başlamıştım ki bundan audrey’in tatlılığı, masum ifadeleri, yüzü, sesi ve fransızca konuşuşusun büyük etkisi vardır. Neyse amelie’yi izledikten sonra tabii baya audrey hastası olduğum için bu film karşıma çıktı, meğerse çocukken izleyipte deli gibi aradığım bu film audrey’in filmiymiş. Vay be demiştim bazı şeyler hiç ummadığımız zaman, ummadığımız anda karşımıza çıkabiliyormuş, gerçek hayatta da böyle şeylere yer varmış. Ayrıca bu filmde audrey, amelie filmindeki halinden çok çok daha hoşuma gitti.
görsel