arifiye tank palet fabrikasının satılması kararı

Türkiye'nin petrol türevi ürün ihtiyacı 5 tane Petkim gerektirirken Petkim özelleştirildi; şimdi Socar bu işi yapıyor. Liberal ekonominin atası Hollanda bile telekomünikasyon şirketini stratejik kurum olarak sınıflandırıp yabancıya satışına yasak getirirken biz Türk Telekom'u Lübnanlılara sattık. Tekel yaklaşık 200 bin ailenin geçim kaynağıyken özelleştirdik; Adıyaman, Bitlis gibi ekonominin zaten kötü olduğu bölgelerimizdeki insanları Ankara, istanbul, izmir'e göçe zorladık.

Özelleştirmeyi kavramsal olarak savunanlar bu kurumların zarar ettiğini, 1 kişinin yapacağı iş için 5 kişinin çalıştığını falan söylerler genelde. Dolayısıyla bu kesim için çözüm özelleştirmedir. Yani biz devlet olarak kurumlarımızı denetlemekten, potansiyeli olan işletmelerin modernizasyonunu sağlamaktan, iK politikasını düzeltmekten aciziz ama sattığımız sermayedarlar o kadar mahir ki bunu başarırlar mantığı hakim. Öyleyse bu sermaye sahipleri kendi markalarını kursunlar, istihdam yaratsınlar, bu fabrikalar da onlarla rekabet etmek için kendine çeki düzen versin ya da batsın yok.

Peki özelleştirme yaparken milli ekonomi gözetilsin, alternatif özelleştirme modelleri geliştirilsin o da yok. Bizde maalesef özelleştirme demek demirbaşı 5 lira tutan yeri 3 liraya, hazırdaki siparişi 5 lira eden yeri 10 liraya, yıllık karı 5 lira olan yeri 50 liraya satmak olarak gerçekleşiyor. Şimdi Sakarya'daki fabrikayı da bu mantıkla sattığımız aşikar. Allah bunu yapanlara yeniden utanabilme duygusunu yaşamayı nasip etsin. Kanuni'nin defnedilirken elini kefen dışında bırakma vasiyetini birileri birilerine anlatsın.