2002 yılına ait hatırladıklarınız

O yılın Eylülünde sekizinci sınıfa geçmiştim. Komşumuz bir cemaatin ileri geleniydi ( fetö değil). Bir şekilde iyi eğitim alacak diye bizimkileri ikna edip yaşadığım şehire cok uzak olan bir şehire götürmüştü. Daha bir hafta dolmadan bunalmaya başladım hiç bana göre değildi. Daha çocuk olmamıza rağmen gittiğiniz okulda kızlarla kesinlikle iletişim kurmayın diye telkinde bulunuyorlardı. Her sabah zorla namaza kaldırılıyorduk. Her akşam bir yere sohbete götürülüyorduk. Kafayı yemek üzereydim ailemi özlüyordum ama dayanamadı demesinler diye dişimi sıkıyordum. Ama bir akşam sabrım taştı. Kaldığım yurdun arkasında lunapark vardı ilk defa öyle büyük bir lunapark görüyordum. Çocuklar eğleniyordu ben de ne güzel bir yer diyip hayran hayran bakarken cemaat abisi şu günahkârlara bak zamanlarını dünyevi şeylere harcıyorlar israf ediyorlar dedi. O akşam nasıl hasta ruhlu insanlar arasında olduğumu fark ettim. Kaçacaktım. Cep telefonu olmadığı için ankesörlüden bizimkileri arayacağım dedim. Çıkarken de el çantamı kimseye fark ettirmeden yanıma aldım millet yatsı sonrası sohbetteydi. Çok zor olmadı.
Dışarı çıktım kalbim nasıl küt küt atıyor. Havada hafif yağmur var telaşlı adımlarım kimsenin dikkatini çekmedi. Cebimdeki paraya baktım otobüse yetiyordu taksiciye otogara kaça götürürsün diye sordum 6 milyon dedi pazarlıkla 5 milyona indirdim. Bu biraz şüphelendi ama bir şey de diyemedi tabi. Yatılı okuldayım ailemi ziyarete gideceğim dedim. Otogara gidince hemen bilet sordurdum. Bir firmanın gece 12 otobüsü vardı. Sabaha ordaydım. Bilet kalmamıştı ama muavin koltuğuna ikna ettim. Gerekirse ayakta bile giderdim. Özgür olacaktım neticede. O esnada bizimkileri arayıp durumu bildirdim. Yurda söyleyin peşimden gelmesinler dedim. Annem havalara uçtu tabi. Babam da zaten olumlu karşıladı. Ve o günden sonra bir daha hiçbirinin kapısının önünden geçmedim. Bir insana en büyük kötülüğün o insanın özgür iradesini elinden almak olduğunu anladim.biraz erken yaşta anlamıştım ama olsun. Sonuçta hiçbir şey özgürlükten kıymetli değildi. 2002 bu yüzden hayatımdaki kırılma noktalarından birisi oldu.