ve hüzün

Hüzün mü bilemem. Ama kendime en yakın hissettiğim başlık. Evinizden 940 km uzaktaysanız ve maddi manevi tüm dünyanızı üzerine kurduğunuz yiğeniniz gözünüze yumruk attıysa ve şişen gözünüzle buna ağlarsanız anlarsınız beni. Daha kötüsü de var, abiniz veya yengeniz sizin gözünüzle ilgilenmek yerine oğlunun hırçınlığı üzerine onla konuşup haftasonu için vaatler sıralarken göz ağrınızın yerini kalp ağrınız alır. Balkonun bir kenarına çöker başınızı dizlerinize koyup ağlarsınız. Bu eylem size çocukluğunuzu hatırlatır ama boşuna. Çünkü küçükken bu eylemi ne zaman yapsanız anneniz ya da babanız gelir çeşitli oyunlarla alırdı sizi küslük mekanınızdan. Bu küçük ayrıntı size annenizi babanızı da hatırlayınca 22 yaşında olmanıza rağmen hala çocuk olduğunuzu anlarsınız. Ve bebek bakmak için getirildiğini şehirde aslında bir bebek kadar annenize ihtiyacınız olduğunu. ilerleyen dakikalarda balkonun soğuğunda dayanamayan kesik ve donmuş parmağınızın acısını hissedersiniz. Annenizin o parmağı ısıtmak için verdiği emekler geçer gözünüzün önünden. Ha bir de daha ayrılalı bir ay olmamış olan sevgilinizin soğuk park akşamlarında o parmağınızı üfleyerek ısıtmaları. Parmağınız biraz yar kokar, biraz anne çokça özlem... En yakın arkadaş grubunuzdan mesaj gelir o esnada. Haykırmalı gülücüklerle cevap vermek şöyle dursun arkadaşlarınızı binbir şebeklikle güldürüp ağlamaya devam edersiniz. Sonra bir ses gelir. Moraran gözünüzün ne halde olduğunu bile sormaya tenezzül etmeyen abiniz bir bardak su ister. Bir bardak suyu da verirsiniz istese canınızı da. Çünkü abiniz, canınızdan çok seversiniz karşılık beklemezsiniz severken ve tüm bunlar gösteriyor ki beklerseniz de alamazsınız. Sonra yatma bahanesiyle bir köşeye çekilip içinizi sizi tanımayan insanlarla dolu bir sözlüğe dökersiniz,kimse abinizi kötü bilmesin diye.abi eşittir hüzün demek midir ne dersniz...