tuğçe yurtsever

ekşi sözlükte an itibariyle adına başlık açılmış. isveç e gitmek istiyormuş burs istiyor. 20 şer lira verin diyor.

müthiş bir söz ustası adeta bir hokkabaz. isveçte bir üniden %100 burs kazanmış ama banka hesabım boş diyor.
isveç in sarışın uzun boylu erkekleri neler yaptırıyor böyle, aman tanrım??
uzun uzadıya bir girdi eklemiş buraya bırakıyorum:

"merhaba,
vaktiniz varsa biraz kendimden ve bahsedeceğim. söz, çok sıkmayacağım. bi çay koyun anlatacak bir hikayem var. * ismim tuğçe yurtsever. son sınıf psikoloji öğrencisiyim. ışık üniversitesi’nde tam burslu olarak eğitimime devam ediyorum. yani ediyordum.
geçen hafta yüksek onur derecesiyle mezun oldum. psikolojiyi 3,95 ortalamayla bitirdim. ayrıca uluslararası ticaret’ten de yandalım var. onu’da 4.00 ile bitirdim. fakültemdeki en başarılı öğrenciyim. bunların dışında birçok sosyal sorumluluk projesi düzenleyip birçoğunda görev aldım. pek çok gönüllü çalışmada yer aldım. şile’nin –istanbul’un merkeze çoook uzak minik bir ilçesi- köylerinde yaşayan öğrencilere gönüllü olarak matematik, ingilizce ve fen dersleri verdim. ulusal ve uluslararası konferanslarda araştırmalarımı sundum. buraya kadar kulağa harika geliyor dimi? daha da heyecanlı olacak. * ancak bu aşamaya gelmek benim için uzun, zorlu ve duygusal olarak oldukça yıpratıcı bir süreç oldu. iyi bir psikolog olma hayaline biraz daha yaklaştığım her gün aynı zamanda hiç de iç açıcı olmayan belirsizliklerle yüzleştim.
babamı 2 yaşındayken kaybettim. annem beni ve kız kardeşimi okutabilmek için canını dişine takarak yorulmak bilmeden her gün çalıştı. taa ki sağlık durumu ona artık buna müsaade etmeyinceye kadar. liseden mezun olduğumda beni artık okutamayacağı gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kaldım. önümde iki seçenek vardı:
ya hayallerimin üzerine bir sünger çekip bir işe girip çalışacaktım ya da annemden tek kuruş almayıp bir de elimden geldiğince ona maddi olarak destek olup bir yandan da okuyacaktım. anlayacağınız üzere ikinciyi seçtim. kendi ayaklarımın üzerinde durduğum bu yola baş koydum.
üniversitede bir sürü ödev, sınav ve projem olduğu için aslında oldukça kısıtlı bir sürem vardı. buna rağmen yaşam masraflarımı ve ekstra okul giderlerimi karşılayabilmek için aynı anda en azından 2 farklı iş olması suretiyle bulduğum her işte çalıştım. okuma isteğimi ve bu alana olan ilgimi her an kanıtlamak için, notlarımın daima ve inatla bu tutkuyu yansıttığından emin olabilmek için çok çalıştım. attığım her adım psikoloji alanında araştırmacı olma hayalimi daha da besledi.
bu aşamaya kadar gelmek oldukça uzun ve zorlayıcı bir süreç olmasına karşın daha yolun başındayım. ama yaptığım şeyi seviyorum.
kariyerimi akademik alanda sürdürmek istiyorum. şu anda da yayın için uluslararası bir dergiye göndermeyi planladığımız yeni bir araştırmada çalışıyorum. gelecekte devam edeceğim akademik kariyer sayesinde tüm insanlara ulaşabileceğim bir bilim enstitüsü kurmak istiyorum. bu bilim enstitüsünde araştırmalar yürütüp dersler vereceğim
ihtiyacı olanın elinden tutup yeni nesile ilham kaynağı olup onları elimden geldiğince destekleyeceğim.
kendimi görmek istediğim yere ulaşmak için durmaksızın çabalıyorum. yüksek lisans başvuruları geldi, eksik kalmadım ben de başvurdum.
haberler çok iyi!
lund üniversitesi psikoloji fen bilimleri yüksek lisansı. dünyanın farklı yerlerinden pek çok çok iyi öğrencinin de başvurduğu bu programda ben de yerimi aldım. lund global scholarhsip almaya da layık görüldüm. bu burs oldukça seçkin olmasının yanında seçici, rekabet gerektiren bir üstün başarı bursu (beni sevinçten havalara uçuran kabul mektubum ektedir). lund üniversitesi isveç’in en iyi üniversitesi ve dünyanın en iyi 100 üniversitesi sıralamasında mütemadiyen yer alıyor.
hayatımda bir dönüm noktasına ulaştım. eğer amacımı gerçekleştirebilirsek şüphesiz ki hayatımı sonsuza kadar değiştirebileceğim.
bu sene %100 eğitim bursu vermiyoruz en çok %90 veriyoruz dediler. yılmadım. %100 bursu da kaptım. şu an dünyada %100 bursla okuyacak tek kişi bile olabilirim. ancak banka hesabımla aramdaki musibet buna şu an izin vermiyor. * şaşırtmadı. bütün hayatım boyunca ekonomik zorluklarla karşılaştım ama artık bir fırsatı daha kaçırmak istemiyorum.
şu ana kadar hiçbir şey önüme tepsiyle sunulmadı. bir şey istiyorsam uğraşıp elde etmem gerekti. yaşam masraflarımı (kitap, yurt, yemek vb) desteklemek için 200’ye yakın dernek, vakıf, şirket ve holdinge mail attım. uzun uğraşlarım sonucunda mailime cevap verenler beni tebrik edip azmime hayran kaldıklarını ama yurt dışında eğitimi desteklemediklerini söylediler. gerçi buradayken de özel üniversitede eğitimi deteklemiyorlardı ya o ayrı bir mevzu. *
üzücü ama gözümü karartıp üç kuruş param, hayallerim ve umutlarımla isveç’e okumaya gitmem mümkün değil. isveççe bilmediğim sürece ülkeye varınca iş bulmam neredeyse imkansızmış. çok araştırdım bana inanabilirsiniz. * hayatımı güvenceye almak için desteğe ihtiyacım var.
ekonomik koşullarımının gelecek hedeflerimi sınırlandırmasına hiçbir zaman izin vermedim. kolay kolay pes eden biri de değilimdir. ama bu noktada çabalarım artık karşılık görmüyor.
elimdeki kartları masaya bu şekilde sermek fazla, bunun farkındayım. ben de kendi kendime çok tartıştım. bu kararı almak haftalar aldı. ama bu sayfa bile işe yaramazsa ileride geriye dönüp kendime sen elinden gelen her şeyi yaptın, bütün imkanlarını seferber ettin ve geleceğin için elinden geldiğince savaştın diyebilmek istiyorum.
her geçen gün biraz daha azalan bu şansımın farkındayım. nasıl göründüğünü biliyorum. emin olabilirsiniz. bütün şeçenekleri tüketmiş olsam da hala birazcık umudum kaldı.
evet, isveç çok pahalı bir ülke, evet kur çok yüksek ve soğanın kilosu 6,5 tl. ancak ben hala beni destekleyebilecek, “tuğçe, çantanı hazırlamaya başla, biz yanındayız!” diyecek birilerinin varlığına inanmak istiyorum. size de o güzel günlere benimle umutla bakabileceğiniz bir fırsat ile geldim. işte size başarılı ve zeki bir üniversite öğrencisine destek olmak için güzide bir fırsat!