liberal sol

teknik olarak imkansız bir fikir akımı olsa da adam kandırmaya birebirdir.

liberalizm, iktisadi bakış ile baktığımızda piyasanın işçi ve işverene tamamen devredilmesi, yani genel bir serbestlik üzerinden fikir üretiyor.
benim memurum bilir işini, benim sanayicim bilir işini, benim işçim bilir işini hesabı. taban, tavan her türlü devlet baskısıyla fiyatlandırma ve her türlü devlet müdahalesi ortadan en başta bir kere kaldırılıyor.
fransa da sağ sol meselesinin oluşmasına sebebiyet veren durum, büyük mücadeleler sonunda işçilerden oluşan bir ekip ile işverenlerden oluşan bir ekibin masada toplanması, işverenlerin sağa(muhafazakar - aslında dindarlıkla ilgisi yoktur, parayı muhafaza maksat) işçilerin de sola oturmasıyla şekilleniyor.
işçi solcuysa meselenin çıkış noktası esas alındığında, her türlü işçiye nazaran tercih gücünü elinde bulunduran işveren takımına "sınırsız serbesti" vermek ne kadar doğrudur bir solcu açısından? yahut şöyle diyelim, bir solcu neden liberalizmi(serbest piyasa koşullarını) sevsin ki? eğer öyle olsa milyonlarca özel sektör çalışanı kpss'ye girmezdi sanırım.