oje

çocuklarla çalışmak ve lens kullanmaya başlamak kombosuyla el hijyenini düşürdüğüne ikna oldum.

bir de şu var,
iki resim hayal edin. çok renk, çok parfüm, sert şekillendirilmiş saçlar, rahatsız giyisiler.. bir de siyahlar beyazlar, temizlik kokusu, kendi isteğine göre oraya buraya giden saçlar. bence oje ilk resme aittir. ve bu aşırı süslü, gösterişli görsele aidiyet hissi yaratmaya başladı oje bende. dümdüz şeylerin daha sofistike, daha estetik hissettirdiğini düşünüyorum artık.

o yüzden, hayatımdan çıkmış gitmiş boyadır.