kız kardeşin evden kaçması

Başıma gelmedi çok şükür ve ne kadar zor bir durum olduğunu az çok biliyorum. Zira babamın başına geldi.

9-10 yaşlarındaydım, okuldan eve geldiğimde babam ve amcalarım mutfakta bağrışıp konuşuyorlardı. Anneme ne olduğunu sordum ama geçiştirdi. Neden sonra anladım ki en küçük halam evden kaçmış. Hem de eniştemin kardeşine. Yani ablasının kocasının kardeşine. Durumu anlamak geç olmadı çünkü dedem vefat ettiğinden ve en büyükleri benim babam olduğundan bütün aile bizde toplandı bir karar almak için. Babam herkesi sakinleştirmeye çalışıyordu ama içten içe ne kadar üzüldüğünün de farkındaydım. Sonra ortak bir krar çıktı ve halama haber gönderdiler. Eğer geri dönerse 1 hafta içerisinde isteme nişan falan filan yapılacaktı. Halam da kabul etmiş olacak ki ertesi gün bize gelmeyi kabul etti.

Ertesi gün yine herkes bizim evde toplandı ve halamın gelmesi beklenmeye başladı. Bir süre sonra halam yanında müstakbel kocasıyla geldi, enişte bey bıraktı halamı ve kimseyle görüşmeden çıktı gitti. Tabi o andan sonrası kıyamet. Babannem oturduğu yerden fırlayıp halamın saçlarına yapıştı, amcalarım küfür kıyamet saldırıya geçti falan derken halamı koruyan yine babamdı. Sonunda babam herkesi gönderdi, herbiri kapıdan çıkana kadar babam ve annem hepsini uğurladı. Sonra içeri girdiler. Halam koltukta oturmuş ağlıyordu. Babam hiçbir şey söylemeden geçti oturdu yanına, halamın elini tuttu... kaldırdı başını sarıldılar... halam dedi sen kızmıyo musun bana abi? Babam güldü, kızıyorum ama dedi ne yapayım ki? Kardeşimsin. Canımsın.

Çok zor ama yine de elden bir şey gelmez. Sevmiş ne yapsın?