reddedilmek

herkesin reddetme hakkı olduğunu bilerek düşünsen de, yüzyüze görüşmenin farklı bir intiba olduğunu bilsen de, ilk görüşmeden sonra kibarca reddedilmek dahi insana koyan durum. o an, beni anlamadı, ya da beğenmedi ama, şu duruşumu, konuşmamı, tipimi vs beğenecek biri illa ki var şu hayatta, ama o karşıma çıkarmı ki diye strese girersin. ya da işte birinden red yiyince. yoksa o tip beğendiğin başka bir karşı cinste, seni reddecekmiydi diye düşünür tribe girersin. öz güven sorunu yaşayanlar için daha berbat durum bu. reddedilmek için bile harekete geçmek gerekir derim hep ama, insan bir şeyler hissettiği birine karşı, reddedilmek için açılmıyor sonuçta. beklentileri düşük tutmakta bir halta yaramıyor artık. bu tip konularda insan artık başarılı bir adım istiyor.