müteahhit

Almanya’da 3 bin 800, tüm Avrupa’da 20-30 bin Türkiye’de tüm Avrupa’nın 10 katı 330 bin müteahhitler gurubu.

Üniversitelerde ne müteahhitlik, ne taşeronluk fakültesi, nede yüksekokulu vs. diye bir mekteb yok. "No name, çekirdekten yetişme" desek yalan olmaz.
Ülkemiz de öğretmenlerden sonra en çok üyesi olan doğuştan gelen meslek gurubu anlayacağınız.

Yurdumda mühendislik, mimarlık okuyup kafa, para ve zaman hacamanıza ne hacet. Sizde alaylı 330 bin müteahhit şanslısından birisi olabilirsiniz.

Manda yada balina kasa mercedes, siyah takımın altına kırmızı spor ayakkabısı ve üstüne sarı, pembe kravat takan cesur girişimcilerin bile bulunabildiği bir meslek yani.

Anadolu’nun bağrında “karşı komşumuz sıvacı, sarraf, kömürcü, benzinci, boyacıyken şuan milyonlarla oynayan müteahhit oldu cancazım” diye iç çekerek hayıflanan pek çok yurdum insanı var bugünlerde.

Yapı müteahhitimi, yapsatçı mı, taşeronmu, dogu karadenizlilerin ata sporumu, kaktırmacımı yoksa oğluna iş kurmak isteyen amcaların “inşaatın başına geçsin bizim oğlan" lafımı.

Ne iş yaptıklarını tam olarak anlayamasak da, siyasetten ekonomiye her işden anladıklarını iddia eden iş bilenler takımı kısacası. Okyanusa kum çıkarmak için dalıp çimento çıkaranlardan.

Yani 200 m² boş arsa ile servetlerine hokusla servet katabilenler. Onların esas sermayesi para, bilgi, eğitim vs değil. Cesareti aşan cüreti, temel atma töreninde kesilecek denkleştirdikleri kurbanın parası. Ve birde çoğunun namaz niyazları tabiki.

Yani her cevher bunlarda, bunlar konuşur, bunlar yapar, bunlar satar ve bunlar kazanır.

“Denizde kum bende para deseler” rakı bardağı ile çay içselerde, onların soğuk nefesi, sabah namazıyla başlattığı işçinin, senin-benim gibi fakir fukaranın ensesinde işte üstadım.

Zengin, müteahhit olmaz; müteahhit, zengin olur. Sonrası Ali Ağa, Veli Baba gibi memleketin en az yarısı öyle veya böyle onu tanır, bilir, ahbab, selfi ile gardaş olur.

330.000 kişilik müteahhit ordusunda siyah doğan slx den beyazlandıkları BMW, Audi ve Mercedesleri ile onlar topuklarını eze eze mutluluğa devam ederler.

Sende vallah ben görmemişem, bilmem, tanımam onları desende. Sevindirik kutuevinde sana kalan borunun fısıltısı, koymadığı tuğlanın cızırtsı ile kerametine erersin. Vesselam.