ismet özel

şairin bu şiirini ilk okuduğumda hiçbir şey anlamamıştım heyhat. ne saçmalıyor lan bu adam demiştim. aslında bunu bu şiirdeki kaosa benzer duruma düştüğünde anlıyor insan. tıbbi olarak, kesinlikle yaygın anksiyete bozukluğu yaşayan birini ya da kendini tarif etmiş diye düşünmekteyim. iyi ki antidepresan almamışın ve bu sayede bu şiiri yazabilecek duruma gelmişin ismet özel. büyük şairsin. şiir şöyledir;

Bu vapuru kaçırırsam beni belki de cinnet basar
belki kanser olurum bu yıl sınıfta kalırsam
nöbette uyursam eğer kitaplarımı yakarlar
etimde şirpençe çıkar bu kızı alamazsam
bu işi bitiremezsem şehirden beni kovarlar
izin kağıdım yanar konuşacak olursam
bu senet bankalar kapanmadan
ruhumun rengini kapatmayacak olursa
ölür kuyuya düşen çocuk
çocuğun mercan saati çatlar mutlaka
koşup haber vermeliyim
yetkili memura
bahar geliyor, ilerliyor yeminler
alnımı kapıp getirmeliyim
denizi karşılamaya
kırlangıcın kanadındaki kezzap
leylakta sıkışan buhar için
nabzımı bulmalıyım nerede bulacaksam
nabzımı çünkü ben kasadan fiş alarak
yağmuru, selvileri zor durumda bıraktım
benim yongalarımdan yapıldı bu çelenkler
....