hrant dink

bilmeyenler icin cok adinlatici bir anma töreni: https://youtu.be/MfP6JPeoJtU

(52 dk dan itibaren izleyebilirsiniz.)

--spoiler--
Türkiye'nin 23 bucuk nisaniydi o.

Tuzla Ermeni yetimhanesinde büyüdü.

"ne zaman bir agac dikip de meyve yiyebildik ki..."

Ermeni olmak ötekilestirilmek, dislanmak demekti. Hrantn haati kimligiyle övunmekle ve onun acisiyla gecti., en cok da irkcilikla ayrimcilikla savasmakla.

yemin töreninden sonra askerlik arkadaslarinin hepsine erbas rutbesi takilirken, onun rutbesi er olarak kalmis mesela...

agos gazetesi ermeni toplumunun ilk türkce agirlikli gazetesi.... Ermeni sorununun tabu oldugu dönemde türkler ve ermeniler arasinda diyaloga sans taniyin diyen biriydi Hrant. Patrikhane cevresinde kümelenmis bir iktidar grubuna karsi cikiyordu. Anadolulu laik bir solcuydu o. Kendi kimligiyle yasamak isteyen ve orada tum kim kimlikleri sahiplenen bir solcu. Kendisi ve Agos bu talebin sözcüsü oldu.

2004 yilinda gazeteci heyeti toplayip Ermenistana Erivan Üniversitesine ziyarete gitti, ziyareti sirasinda bir ögrenci 1915'te ölenler icin saygi durusunda bulunalim diyince cko sert karsilik verdi: "biz buraya entellektüel bir caba icin geldik, militan bir tavirla karsilastik."

--spoiler--

--spoiler--
hrant dink'in anektodu: "sivas'tan yasli bir bey beni aradi. Dedi ki: ogul sen aradik seni bulduk, herhal sizdendir bu. Allahin rahmetine kavustu bu, eger bir yakinini bulursaniz, gönderin gelip alsinlar ya da biz burada namazimizi kipip gömecegiz. Peki dedim amca ararim sorariz; verdi adini soyadini BEatrice diye biri 70 yasinda, Fransa'dan oraya gezmeye gitmis. Aradim 10 dakika icinde buldum, biz birbirimizi biliriz, cok aziz cunku. Gittim dükkanlarina dedim "böyle birini tanir misiniz?" bir kadin döndu "benim namdir"dedi. "Abi, o Fransa''da yasar, senede uc dört defa türkiye'ye gelir ama istanbul'a ya ugrar ya ugramaz; kalkar terkettigimiz köyüne gider." Dedim böyle böyle kalk git. Ertesi gün bana bir telefon etti, bulmus tespit etmis anasini. "Peki getiriyor musun naasini?"dedi, "Abi, getiricem ama burda bir amca var" dedi aglamaya basladi. Amcaya ver telefonu, dedim. "Amca niye aglatiyorsun kadini?"
"Oglum, bir sey demedim ben"dedi. "Dedim ki: 'kizim anandir malindir ama bana sorarsan birak kalsin burada gömülsün. Su catlagini buldu' dedim."
Ben döküldüm, ben orada döküldüm, nadolu insanin ürettigi bu deyisten/algilamadan dökuldum. Evet su catlagini bulmustu.

Ermenilerin bu topraklarda gözü var cunku kökümüz burada. Ama merak etmeyin bu toraklari alip gitmek icin degil, bu topraklarin gelip dibine girmek icin...Tesekkür ediyorum..."

--spoiler--

--spoiler--
Hrant, Sabiha Gökcen'in yetimhanesinden alinmis bir Ermeni oldugunu yaziyordu HRant, 80 yillik bir siiri ele veriyordu ve resmi tarihin taslarini yerinden oynatiyordu. (atütürk'ün büyüklügünü gösteriyor dedi kimileri ciliz bir sekilde.)
--spoiler--

--spoiler--
ölen sadece Hrant degildi, beraber yasama umuduydu, baristi, fikir özgürlügüydü... Iki kimligini de yasamk isteyen, bunu teklestirenlere kafa tutan ikisi tarafindan da topa tutulan bir yigit adamdi Hrant. ... Ermenistan'la diyalog uzak bir hayal simdi. Bazen bir tek adam bir hatta iki toplumun kaderini degisitirebilir: bazen yasayarak yapar bunu bazen de olerek. Hrant hem yasayarak yapti hem ölerek, bize Türklere ve ermenilere bir mucadele gelenegi birakti: birarada yasama kararliligi birakti.
--spoiler--

--spoiler--
"HAsta iki toplumuz biz, Türkler ve Ermeniler iliskilerinde. Ermeniler büyük bir travma yasiyor Türklere yönelik, Türkler ise ermeniler'e yönelik büyük bir paranoya yasiyor. Ikimiz de klink vakalariz. Kim tedavi edecek bizi? Fransiz senatosunun karari mi? Amerikan senatosunun karari mi? Kim receteyi vereck? Kim bizim doktorumuz? Ermeniler Türkler'in doktoru, Türkler de ermeniler'in doktoru. Bunun disinda doktor, ilac hekim mekim yok!Diyalog tek recete, doktor da biribirlerinin doktoru... Bunun disinda hicbir cözüm yok ve yok ve yok!"
--spoiler--