gündeste

güller açtı nihayet yaşa kanmış gönlümüz
yağmur dindi ağbiler
bahar geldi kazancı yokuşu'na
saç sobanın içine fesleğen dikdik
kalın bir mumdu yalnızlık
onunla söndürdük
yanlış bitmiş bir güldü mutluluk
onunla soldurduk
tattık en baştan ve uzun yudum
tomurcuklanmasını aşkın
tattık kavga dövüş
kuruluşunu bir yuvanın
fakir leylekle sevgilisi
tattık acısını sancısını
en biberli yerlerini yaşamın

gündeste, sayfa 377