fayrouz

türk ağzına pek uymuyor ama, sağlam bir bira gazı ve göbeği yapma potansiyeli hiç yoksa bile pek çok.

yunanistan'da üretildiği için makedon taraftarlığım kaynıyor. yunan düşmanlığım besleniyor. ne yalan söyleyeyim, sevmem yunanları. türkiye'de üretilseydi başka olurdu belki.

yine de denenebilir, şurup gibi tadının altındaki ince bira dokundurmasının eğlencesi geçici olarak yaşanabilir. ucuz da değil meret.

zaten birayı değerli kılan, alkolü aşırı özenli hale getiren bu yasaklar değil mi? yani kantinde bira satılıyordu da, biz fayrouz iyidir, bira tadı verir mi diyecektik?

üzücü olansa bu hal. alkolü yasaklamaya, başları türbanlara sokmaya çalışırken, kıçları açıkta kalan keferelere döndürüyorlar insanları. kefere derken, sakın ola ki küffar, allah gibi referanslarla göz boyadığımı düşünmeyin. bilakis arapçadaki genel anlamını alıp kendi şeyimden yansıtıyorum.

ezcümle; alkol serbestliği lazım bu ülkeye.
izcümle; fayrouz fena değil.