karizmatik cevaplar

efenim 2003-2004 seneleri, yine eskişehirde öğrenciyiz. her pazar perşembe ve salı doorsa* giderdik.tabi öğrenci adamın parası olmaz, napcak? her öğrenci gibi önce evde demlenilcek sonra bara gidilcek.

neyse efenim, yedik içtik evde bi güzel, tam barlık olmuşuz e artık hadi gidek dedik, grup çıkmak üzeredir diyerekten. hep kalabalık takılan elemanla ben, bu sefer yanlız ikimiz planlamışızdır ve maalesef bu karizmatik cevabı diğer arkadaşlar bire bir duyamamışlardır, nesilden nesile aktarma görevi bana kalmıştır efenim.

arkadaşın evde biraz fazla kaçırmış olmasından mütevellit hafif kafası güzeldir. bara girdiğimiz andan itibaren gördüğü her kıza mal mal bakmaya başlamıştır, hayır aslında mal biri değildir, gayet bilgili kültürlü, kendisinin solist gitarist olduğu süper blues yapan bir de grubu vardır ayıptır söylemesi.

neyse mal mal bakması dediğimiz gibi mallığından değil, kafası güzel olduğu için adam dalıp gidiyo, unutuyo kıza baktığını. bir uyardım iki uyardım efenim her zaman bunu gözetleyecek değilim ya, grup çıkmış takır takır çalıyo, biraz da kendimi düşünim deyu döndüm gruba başladım müziği dinlemeye.

sonra birden bir sessizlik oldu. hani olur ya, grup şarkıyı bitirir ama hemen devam edemez, arkadaşlarıyla bakışırlar ve hangi şarkıyla devam edelim diye kaş göz ederler. hah işte tam öyle sessiz bir anda arkamdan bir hanım kızımızın, ortamın da sessiz olmasından mütevellit sesi tüm bar tarafından duyuldu:

- arkadaşım, ilk defa mı bara geliyosun, yoksa dagdan mi indin? anlayamadım hani?*

başımı çevirdiğimde benim mal, yani arkadaş dalmış kıza ööylece bakmakta! tüm bar ona yönelmiş, efenim işte kimisi kızı alkışlıyor, kimisi helal diyor falan, bravolar havada ucuyo o an, kızın gtü tavan yaptı, yok haklı da..bizim malı bi kendine getirsem gidip tebrik edicem ama gülmekten elemanı da kendine getiremiyorum ki..

neyse sonra bizim mal kendine geldi, hereksin ona baktığını farkedince..tabi böyle durumlarda olmayanlar bilmez, kişinin eli ayağına dolaşır, en kısa zamanda saçma bir hareket yapma mecburiyetinde hisseder kendini. bizim ki de yaptı tabi ki ama bende kalsın..

neyse bu kendine geldikten sonra zat-ı alim olarak ben bizzat hanım kızımızın yanına giderek tebrik etmişimdir..

tabi asıl komedi ertesi gün arkadaşımın başı zonklar bir şekilde kantine girdiği andır, bütün kantin olarak :

ilk defa mı bara geliyosuuuunnnnnnn