a predator s portrait

in flames ve dark tranquillty ile türün zirvesindeki ilk üç olarak gösterildikleri bir dönemde bu övgüyü sonuna kadar hak eden bu albümü, kanıt olarak vermişlerdir.

vokalist bjorn strid'in son derece başarılı clean vokallerinin gözümde tanrı mertebesinde olan mikael stanne'a rakip gösterilmesi biraz sinirlerimi de bozsa, blues etkili gitar melodileriyle mükemmel uyum sağlaması ve scream vokallerin yırtıcılığı ve yerli yerinde kullanılması performansını uçurmuş. a predator's portrait parçasına eşlik eden michael akerdfelt'in ve sürpriz bi* isim olacak ama ''vokal god'' rob halford'un her röportajda bu albümü gazlamaları boşuna değildi.

albümdeki kişisel favorime gelicek olursam orjinalliğiyle yarmış olan Like the Average Stalker'tek başına herşeyin üzerinde bi* parça olmuş diyebilirim. gerçe albümün tamamı oldukça orjinal. üstelik bu, üzerinden 7 sene geçmesine rağmen, hala aynı farklılığı koruyan bir orjinallik .