artık hayal kuramadığımız gerçeği

Bu nasıl bir devrandir böyle? Kendiliğimden uykuya dalana tek her gün başka hikayelerin kahramanı olurken nasıl olduda mutluluğu hüznü aşkı gururu kini öfkeyi hissetmemeye başladım, nasıl oldu da el alışkanlığından sigara içip, o her dinleyişimde harf harf gönlüme akıttığım şarkıları ruhsuzca ve sanki zorla dinleyerek vaktimi öldürmeye başladım? Küserdim ağlardım olmadı şiir yazar çok kırılmışsam intiharı düşünüp bir şeyleri hissederdim peki neden şimdi ağaçtan gökyüzü görünmeyen yaylamı yahut onun gözlerine dalacagim deniz kıyısı sahilleri istemiyorum? Ben depresyondan o sıkılmış o bitmiş halimden çıkmak isterken bunu istememiştim, hayalsiz amaçsız hissiz bir o kadar karanlık ve biçare.. Cümle kuramıyorum epeydir, her şeyden uzağım, samimi değilim herkesten bir kötülük bekliyorum her bir şey bana hiç yaşamamışım gibi geliyor. Eskiden yazı yazsaydım eminim böylesine, bu cümleler birbirine girmezdi, içim o kadar kalabalık ki senelerin verdiği yorgunluk bitiriyor insanı, şimdi mesela aklıma yine bir şey geldi ve unuttum her şey anlık gelip gidiyor şuan ana fikri unutup gitmişim. Bir konu daha var bende, kişilik;eski halim ne kadar aptal ve safmış her konuya atlayıp ben bildim havasına çok girmişim, hem hiçbir yere ait olmadığım halde her yerde efendi sanırmışım kendimi. Affola bir konuya girip içimi dökerken başka bir şey aklıma geliyor iyice batırdım farkındayım ancak neden böyle oldum ben, neden her şeye üşeniyorum? Ben eski hayal kurabilen amacı olan sevgi hüzün öfke vs hissedebilen şiir öykü yazan kitap okuyan mutlu çocuğu istiyorum bu aptal ne yaptığını bilmez arafta sıkışmış bir gerzegi değil, dostlar hayatınızın kıymetini bilin çektiğiniz acıların farkında olun ama isyan çıkarmayın, ben gibi hale düşmeyin, yaşadığınız travmalar sonrası ayağa kalkın ben gibi uyuşturucu batağına girip ruhsuz çıkmayın kendiniz çıkmaya çalışın, ne olur yazımı tekrar okuyun neler neler saçmalamışım görün ne kadar aptala döndüğünü robot gibi yaşadığımı bilin, bu naben halimi görüp sımsıkı sarılın hayata.. Neler yazmak isterdim neyse, iyi günler.. Bir gün ağlarsanız benim içinde ağlayın uzun zaman oldu aglamayali, pek yakınlarım öldü gram bir şey hissetmedim, ağlayın gülün öfkelenin ama öylece durmayın aylaar sonra sözlüge girdim bir gazla böylesine kafamın karisacagini bilsem belki yazmazdım..