ben bu yazıyı sana yazdım

Senin, gelmeye erindiğin yollardan çok kere geçtim ben. Belki bin kere gelmişimdir sana. Sen o yolu bir kere bile yürümedin.

Bende gurur yok aslında: Her şey normalse; ben normalsem. Yeteri kadar incinmemişsem. Sen henüz limiti doldurup, kotayı aşmamışsan… Kota dediysem; her yöne 10.000 dakika, 10.000 SMS, benimle sınırsız görüşme hakkı, yurt dışında da geçerli aynı tarife: Böyle bir paketti sana sunduğum. Sen kotayı hiçbir şey yapmayarak doldurdun. Kılını kıpırdatmayarak. “Bu saatten sonra sende fırtına kopsa, bende yaprak oynamaz” tavrınla. Sana verdiğim hattı kullanmayarak… Hal böyle olunca, “Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır” diyerek, artık beni korumaya geldi gurur. Bir gecede darbe yaptı. Beni görevden aldı; kendini kayyum atadı…

Bana kalsa, ben bir 100 kere daha gelirdim sana. Cehennemin dibine de gitsen, oturur route çizerdim. Geleceğin günlerde anlatmak üzere, günün özetlerini toplardım sana. Sen ilginç şeyler seversin; bende ilginçlik çoktur. Hepsini sana biriktirirdim. Sen ilginç şeylere düşkün olmasan, bende bu kadar ilginçlik de olmazdı zaten. Hepsini, sen gör diye bulmuş olma ihtimalimi, “deli” derler diye söylemiyorum kimseye…

“Biliyorum, sana giden yollar kapalı; üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni.” diye başlayan bir Cemal Süreya şiiri geliyor aklıma. Benim, bu hayatta en sevdiğim ikinci şiir. insan, hayatından en sevdiği şeyler gidince, en sevdiği ikinci şeylere sarılıyor mecbur… Sana giden yollar kapalı. Bende darbe var diyorum. Bir ‘üst akıl’ tarafından yönetiliyorum şu an. Sokağa çıkma yasağım var. Sana gelmeye kalksam, yolumda tankerler, biber gazları… Süt liman değil buralar ve benim yanımda süt – limon yok.

Senin olduğun yerdeki kanallar, benim haberlerimi vermiyor sana sanırım. Buralar, oradan göründüğü gibi değil. Bir iç savaşın içindeyim. içimdeki topraklarını kaybetme diye çabam ama sana giden köprüleri de bu savaşta yıkmış olabilirim.

Aramıyor, sormuyor, gelemiyorsam sebebi var. Bende bir gurur var; önümü, arkamı, sağımı, solumu sobeler. Bende bir gurur var, bir ömür boyu ikimize de yeter…