into the wild

tokat gibi bir film.
christopher mccandless kendi yerime koyup öyle izledim. neden mi?
yakında okulum bitecek, ardından ailemin yanına döneceğim, kız arkadaşım evlilikten başka hiçbirşey düşünmüyor, askerlik kapıda beni bekliyor, kariyer yapmam lazım, para kazanmaktan başka hiçbirşey düşünmemem lazım, ailemi ve sevgilimi mutlu edecek bir insan olmam gerekiyor. bu liste uzar gider...

hep hayalini kurup cesaret edemediğim şeyler yüzüme tokat gibi çarpıldı bu filmle.
özgürlük hayali, toplum-aile-çevre baskılarından kaçmak ve huzur.

--spoiler--
bu filmde beni en çok etkileyen sahne ise filmin sonundan ziyade yaşlı ron'un tepeyi alexander superberdus gazıyla çıktığı sahnedir. fotosu için;
http://www.imdb.com/media/rm1125619712/ch0043101

süperberduş: o kasvetli evinizden ve minik atölyenizden çıkın! kendinizi yollara vurun! önünde uzun bir hayat var ron! yaşam tarzında radikal değişikler yapmalısın. insan ruhunun özü yeni deneyimlerden oluşur. sense inatçı yaşlı adam tembel tembel kıçının üstünde duruyorsun.
ron: kıçımın üzerinde mi oturuyorum! gösteririm ben sana inatçı yaşlı adamı. kuş beyinli!

bunun üzerine ron tepeyi zorlukla da olsa çıkar ve alex'in yanına gelir. o sırada ron un o tepeyi çıkmasını o kadar çok istedim ki. sanki onunla birlikte adım attım soluk soluğa kaldım. onun başarısı o anda benim başarım oldu. çok kısa bir zamanda olsa o tertipli hayatında bir değişiklik yapmış oldu.
umarım bir gün bende o tepeye çıkarım ve sadece kendi sesimi dinlerim.
rahat uyu süperberduş...
--spoiler--