akrabalarla görüşmemek

günümüzde gelinen noktadır. gerek bizim için gerek genel için. bu duruma sebep olan şeylerin başında akrabaların kan bağı olması dışında bi numarası olmamasıdır. sadece bi numarası olmasa, kendi halinde olsa iyi. ama bunun yanında zararları da olur.
kendi tarafımdan örnek vermek gerekirse kimse iki eliyle bi siki doğrultamaz. illa biz memlekete gelince herkes bize sarar. herkes sırayla birbirinin arkasından ana avrat söver. bunu öz be öz kardeşler de yapar. ama yüz yüze gelindiğinde hiçbir şey yokmuş gibi davranılır. şahsen ben bunu kaldıramıyorum. daha sonra aşağı yukarı her ailede olan yer mevzusu vardır. hani zamanında köyün yarısı sizindir ama biri hep çar çur etmiştir. işte bu amca hepsini çar çur etmiştir. ve hala borç batağından çıkamadığını söyler. düzenli olarak para dilenir vs birçok olay var ve bu ziyadesiyle beni başlıktaki duruma itmektedir. öyledir ki bazen anne babanın bile arası açılır. olan bize olur.
ben bunu neden anlattım bilmiyorum ama bildiğim tek şey akrabanız olmadığı halde akrabadan öte insanların olduğunu bilmektir. ayrıca buraya yazınca rahatlıyorum. saygılar. geçmiş bayramınız mübarek olsun.
edit: metinde çok anlam bozukluğu olabilir. kusura bakmayın.