anneanne

huysuz şirin.

bazen o kadar sinir ediyor ki beni bundan sonra hiç konuşmayayım diyorum, bazen de balkondan şirin şirin etrafı izleyip türküler söylediği, kendi kendine konuştuğu zamanlar onu gizli gizli izleyip yanaklarını sıkmamak için zor tutuyorum kendimi. türkülerini ileride hatıra kalsın diye gizli gizli telefona kaydediyorum arada.

zamanında kızlarını ezdirmiş, oğullarını ise kısmen rahata alıştırmış. eski kuşaktan olduğundan ataerkil bir kafada olması şaşırtıcı değil ama vicdanı olan bir kadın devir ataerkil olsa da kızlarını erkek evlatlarından ayrı tutmaz diye düşünüp annemi yıprattığından kin duyuyorum bazen. erkekçi bir hatun. erkek evlatlarına da, erkek torunlarına da daha düşkün sanki. alenen ayrım yapıyor torunları arasında bazen, ben de sinir oluyorum yüzüne vuruyorum, kendi kendime küsüyorum, o da inkar ediyor bunu, hepinizi seviyorum diyor. sinirimden sevgi göstermeyeyim diyorum ama dayanamıyorum yine şefkat gösteriyorum. birini bi kere sevince gözü hiçbir kötülüğünü görmüyor, bir kere hoşlanmayınca da bir daha sevmiyor kolay kolay.

kısa boyu, komik bir ses tonu olduğundan herkese sempatik görünmeyi biliyor. soğuk olsa da yeri gelince kendini sevdirmesini biliyor.

çok cool, tam anlamıyla buzlar kraliçesi. biraz da duygusuz gibi geliyor bana, belki duygularını saklamasını bildiğindendir bu. yaşı 84 ama hiç öyle yarın ölürsem modunda değil, yaşlılığa has o depresiflik yok üzerinde. annem ve diğer kızları da huysuzluğunu ondan almışlar ama onun gibi andan zevk almayı öğrenememişler. bu kadının ruhu kızlarından daha genç. arada unutkanlığı oluyor ama çok zeki. umarım onun yaşına gelirsek benim ve annemin de aklı, mantığı onun gibi yerinde olur.