şermin

umacı

şermin, umacıdan korkar
zannedenler yanılırlar
hayır, şermin'de doğrusu
yoktur umacı korkusu

eskiden o da korkarmış
onu da korkuturlarmış
"umacı geliyor!" diye
çocuk, aldanır her şeye

lakin artık yüreğini
oynatmıyor ne ecinni,
ne cadı, ne dev, ne şeytan
çünkü... çünkü hepsi yalan!

ona her şeyi öğreten
ağabeyi, bilmem nerden,
bir gün bir kutu getirir,
kutuyu şermin'e verir

"oynat şu mandalı biraz"
mandal oynar oynamaz
kutu, çocuğun elinden
fırlar, korktuğunu gören

ağabeyi der ki; "şermin,
"seni titreten şu hain,
"şu korkunç şey ki, kutudan
"çıkıverdi, bir kuzudan

"koparılmış bir avuç yün,
"biraz kağıt, biraz da dün
"sana verdiğim tel yok mu,
"işte, ondan ibaret... bu

"seni titretti, çünkü sen,
"yazık, böyle boş şeylerden
"titreyecek kadar boşsun!
"tekmil cadı'n koncoloz'un

"işte böyle boştur" şermin,
o gün korkmamaya yemin
etti; artık yalan dolan
çarşamba karılarından

cadılardan titremiyor
"hep kutuda onlar!" diyor
aklı başında insanlar
yalnız fenalıktan korkar.

tevfik fikret