sen aydınlatırsın geceyi

onur ünlü nün her izlememde iflahımı siken uzun metraj filmidir.

başlığı okuyanlara ayıp olmazsa filmin analizinden ziyade hissettiklerimi yazmak istiyorum.
hiç olmasaydık ya biz? ne olurdu o zaman? hiç bir sik olmazdı afedersiniz. gelmişiz bir şekilde yaşayıp gidiyoruz işte. ister ege'nin küçük bir kasabasında olalım ister dünyanın en cafcaflı şehirlerinden birinde olalım hep aynı. ister düz adam sami olalım istersek thor olalım. ister duvarların içinden geçelim istersek tek bir numaramız olmasın. insanlar aynı. düşünceler aynı, ön yargılar aynı, ikiyüzlülük aynı, sistem aynı. ''her şeyleri bilmekle hiç bir şeyi bilmemek aynı şey. odun gibi oluyo insan.'' insanın odunluğu aynı. bir şeylere cevap arayıp hiç bir cevap bulamamanın insanı getirdiği nokta aynı. her şey koskoca anlamsız bir şey gibi. adını koyamadığım bir şey. ee nabıcaz o zaman? oturup ölümü bekleyelim amına kodumun yerinde. yok olmaz. insanın fıtratına aykırı bu durum. bir şeyler yapıyoruz, devam etmeye çalışıyoruz, devam etmenin neden önemli olduğuna kendimizce anlamlar yükleyerek yapıyoruz bunu.

ya filmin sonundaki cemal gibi arafta kaldıysak da haberimiz yoksa?

https://www.youtube.com/watch?v=_uawBIgQAFA