toyol

Bir Toyol veya Tuyul, Güneydoğu Asya'daki (özellikle Endonezya, Tayland, Malezya ve Singapur) Malay mitolojisinde mitolojik bir ruh halindedir. Ölü bir insan cenininden siyah büyü kullanan bir bomoh (Malay cadı doktoru) tarafından çağrılan küçük bir çocuk ruhudur.
Bazılarına göre, toyol'un kökeni Mekke'den Kâbe'ye yakın bir yerdedir (inanç, Arapların çocuklarını öldürdükleri ve Mekke'nin her yerine gömdüğü islam öncesi dönemi ifade eder.) Oyuncağın Çin ismi guǐ zai'dir (kelimenin tam anlamıyla "hayalet" Çocuk "olarak adlandırılır). Hokkien lehçesinde ilgili terim kwee kia'dır.
Bir toyol sahibi bir insanın başkalarından bir şeyler çalması ya da fesat karıştırması için kullandığı bir oyuncudur. Bilinen bir batıl inanç gereğince, para veya mücevher evinden gizemli bir şekilde kaybolursa, bir toyol sorumlu olabilir. Bir toyol'u kovmanın bir yolu, bazı iğneleri paranızın altına yerleştirmektir; çünkü toyoller iğneler tarafından incitilmekten korkuyorlar.

Görünüm

insanlar normalde bir oyuncağın görünümünü küçük bir bebeğinkiyle ilişkilendirir; çoğunlukla yeni doğmuş bir bebekten büyük bir kafa, küçük eller, bulutlu gözler ve genellikle grimsi bir deriyle çıplak yürürler. Daha doğrusu, bir köleyi andırıyor. Çıplak gözle büyü kullanılmadan görülebilir, ancak rahatlıkla fark edilemezler.

Bir Toyol çağırmak

Bir toyol bulundurmanın bedeli vardır. Özünde, ruh doğmuş (veya iptal edilmiş) çocuğun ruhudur ve onun mizaçı bunu yansıtmaktadır.
Çoğu Asya uygulaması ve inancına göre, bir kişinin hayatının ailesi tarafından bir tablet biçiminde bakılır. Genellikle tahtadan yapılmış, merhumun adı kazınmıştır. Ayrıntılı bir aile sunağında bulunan bir tablet koleksiyonu, büyük (ve çoğunlukla zengin olan) bir ailenin tipik bir öğesidir. Aynı ilkeyi takiben, toyol ustası tabletini tutar ve ona kulak verir. Her gün bir kaç damla kanını sık sık baş parmağı ya da baş parmağı ile beslemesi gerekir. Buna ek olarak, sunumlarla birlikte tatlılıkla kandırma ve dikkat gerektirir. Bu tür teklifler, şeker ve oyuncakları içerebilir; çünkü toyol aslında bir çocuktur ve mutlu bir şekilde eğlendirilmesi gerekir. Diğer hikayelere göre, bir toyolun bir horozdan kan alınması gerekir.

Görevler

Eski köy masallarında, oyuncakları bencilce ancak küçük kazançlar için kullanılırlar. Bu tür ruhları, hırsızlık, sabotaj ve diğer küçük suçlar için kullanılırlar. Cinayet gibi ciddi suçlar genellikle bu oyuncakların yeteneğinin ötesinde. Aniden açıklanmadan zenginleşen bir kişinin bir toyol tutmaktan şüphelenileceği düşünülmektedir. Toyol kavanoz veya kavanozda saklanır ve gerektiğinde karanlık bir yerde gizlenir.
"Sözleşmenin" sonunda ne olduğu çok açık değildir. Tablet, kavanoz ile birlikte (ilgili ritüellerle birlikte) bir mezarlıkta gömülmüş olabilir. Alternatif bir yöntem onları denize atmaktır. Ya da, bir toyol nesiller boyunca bir aileye geçer. Bu, bir kez bir toyol elde ettiğinizde, sadece sizin hayatınızın geri kalanında buna takılı kalmanızın yanı sıra, tüm torunlarınızın da ona ait olmaya mahkûm edileceğini önermiş gibi görünüyor.

Zayıf yönler

Görünüşte kurnaz olmasına rağmen, oyuncakların çok akıllı olmadıkları söylenebilir. Mermerler, kum ve sarmısak sarmallarının kapıda asılı durması veya evin belli kısımlarına yerleştirilmesiyle kolayca aldatıldığı söylenir. Oyuncak, amaçlanan kurbanının evinde görevi unutana kadar bu eşyalarla oynamaya başlayacak. Aynaların altına yerleştirilen para, onların yansımalarının bir fobisinden dolayı toyolardan uzak durma potansiyeline sahiptir.

Altın Çocuğun hikayesi, sözde "Khun Chang Khun Paen" adlı 19. yüzyılın Taylandalı bir masalından geliyor. Kısacası, hikaye şöyle:

Khun Paen, 400 yıl önce bir askerdi; doğaüstü güçler geleneksel savaşın önemli bir parçasıydı. Khun Paen, savaşta onu izlemek için koruyucu bir ruh istiyordu. Bu amaçla, oğlunun doğmamış cenini ölü karısının rahmından kesip gizli bir ayin gerçekleştirmek için bir tapınağa götürdü. Çocuğun gövdesini kutsal bir bezle sarmış ve iletişim kurabileceği doğaüstü varlık yaratmak için ritüel mantralar ve karanlık ifadeler dile getirirken bir yangına kavuşturmuştur.

Daha güçlü Kuman-tong dağlarda yaşayan büyücüler tarafından yapılır. Onlar "yedek gövdeyi" (tam anlamıyla ceset yağı) içinde ıslatırlar. Bu bileşen, toyol'a ek güçler verdiği için çok önemli görünmektedir. Ölü cesedin çenesini çıkartıp (kemikleri kesmek için bir bıçak kullanarak) ceset yağı toplanır ve yağ sıcak bir tencerede yağ dışarı sızana kadar pişirilir.

Kwee Kia, Toyol'un Çin versiyonu. Bunlar, düşük yapan veya iptal edilen bir fetustan yapılır. bu küçük cesetleri alıp başlarını kesilir. Başlar toplandıktan sonra ceset yağını elde etmek için kurutulur ve pişirilirler, bedenlerdeki kemikler ise değiştirme organları haline getirilir. Bunları almadan önce bunlar özel olarak sipariş edilmelidir.

Fetüs beş aylıksa, yerine koyma vücudunu kendi kemiklerinden koparırlar; bu durumda onların daha güçlü oldukları düşünülür. Farklı Kwee Kia'nın farklı kullanımları ve farklı isimleri var. Genellikle dağlarda yapılanlar daha güçlüdür.

https://en.m.wikipedia.org/wiki/Toyol