sözlük yazarlarının itirafları

hayatımda ilk kez ciddi bir iş görüşmesi yaptım. görüşmeden çıktığımda kendimi harika hissediyordum. ama zaman geçtikçe, görüşmede yaşanan diyalogları hatırladıkça, ne kadar saçma cevaplar verdiğimin farkına varıyorum. süreç tam bir haftadır devam ediyor (evet hala dönmediler) ve farkındalığım gitgide artıyor. hatırladıkça utanıyorum, kafamı duvarlara vurasım falan geliyor. hayatımda bir olaya hiç bu kadar takılmamıştım.

ufak bir bilgi vereyim; stajyer pozisyonu için görüştüm. uzun dönemli bir işti. asgari maaş olacaktı ve türkiye'de işi öğrenip pişmem için daha iyi bir yer yok. orda iş bitirebilecek kadar kendimi geliştirirsem sektörde çok rahat yürürüm. yapabileceğime de inanıyorum, çünkü bildiğim ve sevdiğim bir iş. öğrenmeye çok açık olduğum bir alan.

olumsuz dahi dönüş olsa rahatlayacağım. (her türlü dönecekler) ama bu belirsizlik çok sinir bozucu.

geçen diyalogları buraya yazmak isterdim ama burda paylaşınca utanç seviyem en az 5 kat artar. kendime daha fazla eziyet etmek istemiyorum. :(