geceye anlat

Anne ve babam beni çok sevdi. Tek çocuklarıydım çünkü. Hep neşeli, her zaman dedigi olan... ama asla şımarık degildim. Tuhaftır ama annemin o yumusaklıgı yanında gizli bir otoritesi vardı.tuhaf bir mekanizmayla ayarlamıs gibiydi beni.mesela ona kolay kolay yalan söyleyemem ola ki söyledim muhakkak vicdanen rahat etmez içim gider itiraf ederim. Ah evet buldum işte annem benim vicdanımdı. Yerlere düşsem bile kalkmam gerektigini icimdeko kahrolası iyimserligi ve umudu o ögretti bana.Sonra babam, hala anlamam bi adam nasıl bu kadar iyi olur? Yani hic mi kin barındıramaz evet kinden zerre yok kalbinde. Bir de bi gülüşü var. Gözlerini kısarak güler hayatimda ondan daha güzel gülen bi adam tanımadim ben. iyi olmanin, hak yememenin, dürüstlügün gerekliligini annem aşıladı bana. Alçakgönüllülüğü kin tutmamayı kendi yağında kavrulmak gerektiğini babam.Ben hayattaki tüm zorluklar için bunlar yeterli sanıyordum. Sonra lisede bi cocuk cıktı karşıma. O vakte kadar anladım ki ben sevmek nedir bilmiyormusum, fedakarligı,ince düşünmeyi, sevgi, sadakati. Yanlıs anlamayın sadakatsiz bi insan olmadım hıcbir zaman. Ama tam anlamıyla gercekleride bu adam ogretti bana. Nasıl mı? Giderek. O kadar hoyrat düsüncesizmisim ki kaybetmistim onu. Sonra ne mi oldu? Ben sevmeyi sadakati fedakarligi ogrendim. Sevgi icin cabalamayi,ince düsünmeyi.bundan sonra karsima cikan adami hic incitmeyecektim. Ama tuhaf olan neydi? Ne annem ne babam ne de o adam bana kendimi sevmeyi ogretmediler. Cunku beni fazlasiyla sevdiler. O sevgiyle ben sandim ki herkes beni sevecek, benim kendimi sevmeme gerek kalmayacak daha dogrusu ben bunu düsunmedim bile. Sonra bi adam cikti karsıma.evlenecektik güya. Onu o kadar cok sevdim ona o kadar iyi oldum ki. Beni seviyor sandim.ama gercekler korkunctu. Adam icin hayatımın dahi bi önemi yoktu. Gözlerim açıldı. Öyle şeyler ögrendim ki ; mesela gercekten hayatta katıksız kötülerin oldugunu bunu bir sebep icin degil.kötü dogduklari,mayalarında bu oldugu icin böyle davrandıklarıni, sarkıların aptallık iceren duyguları barındırdıgını, duygularinsa asla belli edilmemesi gerektigini. Kendinden baska kimsenim hayatını sallamamayı, önce kendini sevmek lazim oldugunu.ilk önce kendi paçanı kurtarmak gerektigini öğretti.Anladim ki hayatım cok onemliydi.ben kendimi sevmediktem sonra hep düsecek hep sürünecektim.kindar olmalıydım.duygularla dalga gecmeli ve asla gercek sevmemeli kendime ise tapmalıydım.böyle ayakta kalabilir böyle güclü olabilirdim.