stellet licht

2007 yapımı bir carlos reygedas filmi. 27. uluslararası istanbul film festivali nde, mayınlı bolge bolumunde gosterilmişti bu film. ancak bu bolumde gosterilmesinin sebebi ne konu olarak cok uc noktalarda gezinmesi ne de icerdigi sansasyonel sahnelerdi. zira 142 dakika boyunca seyircini izledigi tek sey, meksika nın ücra bir mecrasında yasayan coluk cocuk sahibi bir adamın karısının aldatıp baska bir hanımla birlikte olması. evet, baska gosterilen bir sey yok filmde. kahramanların yasadıgı koy ve cevresi inanılmaz sıkıcı bir sekilde yansıtılmaktadır. yonetmen aileyi ve ilişkileri de sorgulamıyor filmde. iste yonetmen bu anlamda klasik sinemaya ait kuralları elinin tersiyle itip kendi filmini icra ediyor. mayınlı bolge filmi olmasının sebebi de burada yatıyor zaten.

filmde anlatılmak istenen ise son sahnede pek carpıcı bicimde gosteriliyor ve agızlarda bir acıklık meydana getiriyor.

--spoiler--

kocası tarafından aldatılan kadın nedenini bizim de anlayamadıgımız bir sekilde oluyor. cenaze gunu adamın esas sevgilisi, kotu kadın muzeyyen yani *, geliyor ve adamla sarılıyor. bu anda elini uzun sure gunese karsı tutuyor. daha sonra iceri girip cenazenin oldugu odaya gidip , oluye dokunup,opup oksayarak canlanmasını saglıyor. kadın kuvvetle ihtimal gunesten aldıgı enerjiyi kadına aktarmıstır. ama esas onemli olan yonetmenimizin anlatmak istedigidir. kadın o koy hayatında her sey den o kadar izole, o kadar yalnız, o kadar bos beles yasamaktadır ki, bizim "olu" diye dile getirdigimiz kavramın tam karsılıgıdır. eh, insan kac kere olur ki bu dunyada zaten? zaten olmus olan birini tekrar nasıl oldurebilirsin ki sen?
--spoiler--

ayrıca filmin acılıs ve kapanıs sahneleri icin goruntu yonetmeni ovguleri hak etmektedir kanımca. filmin basında gun dogumu ve finalinde ise gun batımı mukemmel yansıtılmıstır perdeye ve bu durum izleyicilerde sanki "bir gun" un anlatıldıgı izlenimi vermiştir, hos da olmustur hani.