nam ı diğer che

Şu sıralar okuduğum ve herkesin okuması, okutması gereken kitap.

Che'yi sevmek veya sevmemek değildir bu konu. Onun ideolojisini benimsemeyen insanların bile heyecanla okuyacağını düşünüyorum çünkü bir biyografiden çok hız kesmeyen bir macera romanı gibi kaleme alınmış zira. Ki gerçekten kalınlığına, büyüklüğüne ve yazı puntosunun küçüklüğüne rağmen dili sayesinde su gibi akıp gidiyor kitap. Che'nin makalelerinden, mektuplarından, günlüklerinden, resmi ve gayriresmi konuşmalarından alıntılar var bir sürü. Kitabın bir çok kısmında yazar Che'nin dilinden hitap ediyor okuyucuya. Bir nevi kitabın ikinci ve asıl anlatıcısı Che. Aynı zamanda onu tanıyan yoldaşlarının, arkadaşlarının ve belki düşmanlarının anlattıkları... Harika, çoğu zaman yüz gülümseten anılar... Yaptığı soğuk espriler, eşek şakaları veya ağır disiplini... Yine de derinlikli ve tarihi bir kitap olduğu için, not almayı ve araştırma yapmayı seven kişilerin elinde biraz daha uzun süre kalması muhtemeldir. Tıpkı benim gibi... 8 gündür okuyorum. Ve tekrar okumaya bahanem olsun diye beğendiği yerlerin altını çizmek bir kenara -ki aslında kitapları karalamayı sevmem- post-it bile yapıştırmıyorum. Post-it de yetmez zaten. Artık ikinci ve üçüncü okuyuşlarda altını çize çize, defterlere not ala ala okuyacağım.

Edit: Sanırım benim kitapta Che'nin ölümünü okuduğum sıralar 9 ekime, yani gerçekten Che'nin ölüm yıl dönümüne denk gelecek. Tesadüfün de böylesi...