reçine

bin güclükle uyandım kıs uykusundan
eklemlerim kaslarım
katılasmış
at kosturan haritalar sancılardı yalnız
kapalıydı daha umudun penceresi
karanlık karaydı sızıyordu,daha aralıklarından uyanısın
ağır bir recine gibi
yapısarak duyguların düşüncelerin parmaklarına
her seyin can cekismesiyle
safalarına koca kitapların

bin güclükle gerindim
oynattım üstüme yığılı tas toprağı
kör baltayla yonttumbunalım kabuklarını
birden kus sesleri
birden filizler cicekler sabah günesinde
birden giyinip kuşandım
kapkara giysilerimi
birölüm töreninde bulunmak icin * *