brell

tatilden dönen yakışıklı erkek. o değil de cidden kendimi özlemişim. eve girdiğimde valizleri atıp elimi yüzümü yıkamaya girdim. başkalarının aynasına değil. bizim banyodaki aynaya şöyle bi baktım. elim, yüzüm, saçım, sakalım kitap gibi olmuş. gözlerim daha açık kahverengi, saçlarım daha kumral. bi mutlu oldum. kendimi böyle görmeyi özlemişim. bodrum, çeşme, deniz, güneş, buradan yüzlerce km uzaklaşmak felan değil bana bunları hatırlatan, beni mutlu eden. onlar sadece araç. kimi zaman tebdili mekan. ben zaten kendi içinde mutlu, özgüveni yüksek biriyim. mutsuzluğumu ve yalnızlığımı da inkar edemem. bu dönüşte tek bir mutsuzluğum oldu. o da benim yüzümden. neyse gidip şu valizi boşaltayım.